1. Памылка, хіба; недасканаласць чаго-н.; адмоўная рыса ў каго-н.
Выявіць недахопы ў рабоце.
2.Адсутнасць неабходнай колькасці каго-, чаго-н.; патрэба ў кім-, чым-н.
Н. урачоў.
Н. будаўнічых матэрыялаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пустата́, -ы́, ДМ -стаце́, мн. пусто́ты, пусто́т, ж.
1.гл. пусты.
2.адз.Адсутнасць імкненняў, інтарэсаў (кніжн.).
Душэўная п.
3. Пустая (у 1 знач.) прастора (спец.).
Пустоты ў ліцці.
|| прым.пусто́тны, -ая, -ае (да 3 знач.; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
платані́зм, ‑у, м.
1. Ідэалістычнае філасофскае вучэнне старажытнагрэчаскага філосафа Платона і яго паслядоўнікаў, заснаванае на тым, што рэальны зменлівы свет прыродных рэчаў з’яўляецца толькі слабым адбіткам нязменнага свету вечных ідэй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цішыня́, ‑і, ж.
1.Адсутнасць шуму, гукаў; маўчанне. Цішыня стаяла ў лесе незвычайная.Кулакоўскі.У лясным гушчары пануе спрадвечны змрок і цішыня.М. Ткачоў.
2.перан.Адсутнасць баявых дзеянняў; зацішша. Арлоўскага абудзіў цяпер не напорысты грукат бою, а пакутліва-пякучая цішыня.Паслядовіч.
3. Душэўнае ўціхаміранне, спакой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
атана́льнасць, ‑і, ж.
Адсутнасць у музыцы падавай асновы з яе найбольш важнай якасцю — прыцягненнем гукаў да ладавага цэнтра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухдзённы, ‑ая, ‑ае.
Працягласцю ў два дні. Двухдзённы семінар. Двухдзённая адсутнасць.// Разлічаны, дастатковы на два дні. Двухдзённы запас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БІПАЛЯ́РНАСЦЬ (ад бі... + грэч. polos полюс) у экалогіі, геаграфічнае пашырэнне жывых арганізмаў адзінага віду ў халодных і ўмераных шыротах абодвух паўшар’яў (напр., мідыі, акулы, анчоўсы, кількі, коцікі, кіты, сардзіны, вушастыя цюлені, шэрыя дэльфіны і інш.) і іх адсутнасць у трапічным поясе.