Verbum

ánzapfen vt

1) рабі́ць адво́д;

ein Kábel ~ падключы́цца да ка́беля (з мэтай падслухоўвання і да т.п.)

2) адкарко́ўваць (бочку)

Éindruck m -s, -drücke

1) ура́жанне;

den ~ máchen рабі́ць уража́нне

2) адбі́так, след;

der ~ háftet ура́жанне застае́цца ў па́мяці

erhärten

1. vt

1) рабі́ць цвёрдым, загарто́ўваць

2) пацвярджа́ць, падмацо́ўваць (доказамі)

2. vi (s) і ~, sich цвярдзе́ць, рабі́цца цвёрдым

herbéilassen*

~, sich (zu D) пагаджа́цца (на што-н.); адно́сіцца пабла́жліва (да каго-н., чаго-н.), рабі́ць ла́ску (каму-н.)

Inventúr [-v-] f -, -en

1) улік тава́раў, інвентарыза́цыя

2) во́піс маёмасці;

~ máchen [áufnehmen*] рабі́ць інвентарыза́цыю;

wégen ~ geschlóssen зачы́нена на ўлі́к

Latéin n -s лаці́на, лаці́нская мо́ва;

◊

mit séinem ~ zu Énde sein быць у тупіку́; не ве́даць, што рабі́ць дале́й

Mätzchen n -s, - разм. малы́ш, дурне́нькі;

◊

~ máchen стро́іць ду́рня, рабі́ць глу́пствы;

mach mir kéine ~ vor! не загаво́рвай мне зу́бы!

schlúmpen

1. vi

1) матля́цца, целяпа́цца (пра вопратку)

2) неаха́йна апрана́цца

2. vt неаха́йна ў спе́шцы рабі́ць што-н.

versóhlen vt

1) падшыва́ць абу́так, рабі́ць падэ́швы

2) разм. адлупцава́ць;

j-m etw. ~ разм. нахлусі́ць каму́-н. што-н.