supportive [səˈpɔ:tɪv] adj.

1. дапамо́жны;

supportive lessons дадатко́выя заня́ткі (са слабымі вучнямі)

2. які́ падтрымлівае;

She has been very supportive during my illness. Яна вельмі добра падтрымлівала мяне, калі я хварэла.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

touchy [ˈtʌtʃi] adj.

1. (about) крыўдлі́вы, чу́йны;

Don’t be so touchy! Ды не крыўдуй ты так!

2. ве́льмі даліка́тны (пра рэч, сітуацыю);

Racism remains a touchy issue. Расізм застаецца далікатнай праблемай.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unqualified [ˌʌnˈkwɒlɪfaɪd] adj.

1. які́ не ма́е кваліфіка́цыі;

an un-qualified teacher недыпламава́ны наста́ўнік

2. безагаво́рачны; аб салю́тны, безумо́ўны;

unqualified praise ве́льмі высо́кая пахвала́;

be an unqualified success мець я́ўны по́спех

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

farthest

[ˈfɑ:rðɪst]

1.

adj.

найвышэ́йшая ступе́нь ад far

1) найдале́йшы

2) найдаўжэ́йшы

the farthest distance — найдале́йшая адле́гласьць

2.

adv.

1) найдале́й

2) ве́льмі далёка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

infinite

[ˈɪnfɪnət]

1.

adj.

1) бязьме́жны, бяско́нцы, бяскра́йні

2) ве́льмі вялі́кі

3) Math. бескане́чны (дзесятко́вы дроб)

2.

n.

бязьме́жнасьць, бяско́нцасьць f., бяскра́йнасьць, бескане́чнасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

poignant

[ˈpɔɪnjənt]

adj.

1) ве́льмі балю́чы; прані́зьлівы

2) узруша́льны, які́ хапа́е за сэ́рца

of poignat interest — вялі́кай ціка́васьці

3) во́стры (пра смак або́ нюх)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

saint

[ˈseɪnt]

1.

n.

1) сьвяты́ -о́га m., сьвята́я f.

2) ве́льмі до́бры цярплі́вы чалаве́к

2.

v.t.

кананізава́ць, заліча́ць у сьвяты́я

3.

adj.

сьвяты́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

urgency

[ˈɜ:rdʒənsi]

n., pl. -cies

1) пі́льнасьць f., пі́льная патрэ́ба

A matter of great urgency — ве́льмі пі́льная спра́ва

2) насто́йлівасьць, напо́рлівасьць; сур’ёзнасьць f. (дамага́ньняў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адві́слы, ‑ая, ‑ае.

Які адвіс, апусціўся, адцягнуўся ўніз; абвіслы. Апоўдні.. [Наталя] села на адвіслую ралу стагодняга дуба, абняла рукою галіну, прыпёрлася плячыма да ствала і задрамала. Чорны. Дуброўскі быў яшчэ малады чалавек, вельмі паўнацелы, з гладзенькай адвіслай складкай пад падбародкам. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адрабо́так, ‑тку, м.

1. Дзеянне паводле дзеясл. адрабіць (у 1 знач.).

2. толькі мн. (адрабо́ткі, ‑аў). Праца селяніна сваімі прыладамі і коньмі на памешчыка, кулака за доўг, зямлю. Парабкам [фон Крош] плаціў вельмі мала, уся вёска хадзіла да яго на адработкі. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)