паплы́сці, паплы́ць

1. schwímmen* vi (s), ánfangen*zu schwímmen, fórtschwimmen* vi (s);

2. (на чым-н.) fáhren* vi (s) (пад вертазямі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разне́сці

1. (аднесці) áustragen* vt, zústellen vt ();

2. (навіны, пагалоску і пад.) in Úmlauf bríngen*; verbréiten vt;

3. (разграміць) zertrümmern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераціха́ць sich berúhigen (супакойвацца); áufhören vi (пра шум); verstúmmen vi (s) (моўкнуць); náchlassen* vi, sich légen (пра вецер, боль і пад.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бутэ́лька ж. Flásche f -, -n;

разліва́ць што-н.

у бутэ́лькі etw. in Fláschen ábfüllen;

бутэ́лька з-пад малака́ (léere) Mílchflasche f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кача́лка​II ж. (валік для качання бялізны і пад.) Rólle f -, -n; Wäschemangel f -, -n (для бялізны); Téigrolle f (для цеста)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ДА́ЧА,

1) дом у загараднай мясцовасці для летняга адпачынку гараджан.

2) Участак зямлі пад лесам, лясная дзялянка.

т. 6, с. 71

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падслі́ўе Месца каля сліў Prunus demestica, пад каронамі сліў (Слаўг.). Тое ж падслі́вічча, падслі́ўнічча, падслі́ўнічышча, падслівя́нішча (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

падпа́сці, ‑паду, ‑падзеш, ‑падзе; ‑падзём, ‑падзяце; зак.

1. Апынуцца ў залежнасці ад чаго‑н., падпарадкавацца чаму‑н.; стаць аб’ектам якога‑н. дзеяння. Падпасці пад шкодны ўплыў. Падпасці пад мабілізацыю. Падпасці пад падазрэнне. □ Гэты.. партызанскі генерал ваяваў на фронце барацьбы Заходняй Беларусі, калі яна падпала пад акупацыю панскай Польшчы. Пестрак.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Разм. Нечакана ўзнікнуць. Падпала ахвота. // Падкінуцца, прыкінуцца (пра хваробу). Падпала гарачка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

arrest​1 [əˈrest] n.

1. а́рышт; затрыма́нне; узя́цце пад ва́рту; пазбаўле́нне во́лі;

He was put under arrest. Яго арыштавалі.

2. спыне́нне; затры́мка;

He died after suffering a cardiaс arrest. Ён памёр ад сардэчнага прыступу.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

considering [kənˈsɪdərɪŋ] conj., prep. прыма́ючы пад ува́гу, улі́чваючы;

He did poorly in his exams considering how hard he had studied for them. Ён здаў экзамены дрэнна, калі ўлічыць, як старанна ён да іх рыхтаваўся.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)