(англ. flintglass, ад flint = крэмень + glass = шкло)
гатунак аптычнага шкла з высокім паказчыкам праламлення.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
перакры́цце, ‑я, н.
Апора даху, верхняе папярочнае пакрыццё ў якім‑н. будынку. Жалезабетоннае перакрыцце. Міжпаверхавыя перакрыцці. □ Праз шкло дахавых перакрыццяў у цэх лілося святло веснавога дня.Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сталіні́т, ‑у, М ‑ніце, м.
1. Цвёрды сплаў, які выкарыстоўваецца для вырабу металарэзных інструментаў, для горнага бурэння і пад.
2. Загартаванае шкло павышанай трываласці для машын, самалётаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвічо́к, ‑чка, м.
Памянш.да цвік; невялікі цвік. Невядомы злачынец, відаць, адкалупаў кіт, падаставаў цвічкі, якія трымалі шкло, выняў шыбу і, прасунуўшы руку ўсярэдзіну, адшчапіў кручок.Курто.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
translucent
[trænsˈlu:sənt]
adj.
1) які́ прасьве́чвае
2) напаўпразры́сты
Frosted glass is translucent — Ма́тавае шкло прасьве́чвае
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БА́Я-МА́РЭ (Baia Mare),
горад на Пн Румыніі. Адм. ц. жудэца (адм. адзінка) Марамурэш. 150 тыс.ж. (1989). Вузел чыгунак і аўтадарог. Аэрапорт. Цэнтр горнапрамысл. раёна (медзь, свінец, золата, серабро). Каляровая металургія, хім., мэблевая, шкло-фаянсавая, тэкст., швейная, харч., буд. матэрыялаў прам-сць. Цэнтр турызму. Музеі. Арх. помнікі 15—18 ст.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вітры́на
(фр. vitrine, ад лац. vitrum = шкло)
месца за акном магазіна або зашклёная шафа, скрынка для паказу розных прадметаў, тавараў.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
зазвіне́ць erklíngen*vi (s); erschállen*vi (s), ertönen vi (загучаць); klírren vi (прашклоі пад.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адпаце́цьánlaufen*vi (s), beschlágen*vi (s) (пра шклоі г. д.); feucht wérden (пра сцяну)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АРО́Л,
горад у Расіі, цэнтр Арлоўскай вобл., на р. Ака. Засн. ў 1566. 342,6 тыс.ж. (1994). Чыг. вузел. Машынабудаванне (дарожныя машыны, пагрузчыкі, тэкст. машыны, станкабудаванне, прыладабудаванне; вытв-сцьвыліч. тэхнікі і інш.), металургія (вытв-сць сталі), лёгкая (трыкат., абутковая, швейная), харч.прам-сць. Вытв-сцьбуд. матэрыялаў (шкло, цэгла).