АПАТЭ́ЦЫЙ (ад
адкрытае пладовае цела некаторых сумчатых грыбоў (дыскаміцэтаў) і дыскаміцэтных лішайнікаў. Звычайна мае сподка-, чаша-, дыскападобную і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АПАТЭ́ЦЫЙ (ад
адкрытае пладовае цела некаторых сумчатых грыбоў (дыскаміцэтаў) і дыскаміцэтных лішайнікаў. Звычайна мае сподка-, чаша-, дыскападобную і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАГНІ́ТНАЯ СТУ́ЖКА,
магнітны носьбіт інфармацыі ў выглядзе гнуткай стужкі. Мае немагн. аснову, вырабленую з пластмасы ці немагн. металу, на якую нанесены
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛАГУНО́ВІЧ-ЧАРЭ́ПКА (Сяргей Аляксандравіч) (
Л.Ф.Салавей.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
slender
1.
a slender figure стро́йная, згра́бная фігу́ра
2. бе́дны; сла́бы; мізэ́рны; нязна́чны;
slender means сці́плыя сро́дкі;
a slender chance малавераго́дная магчы́масць;
slender hope сла́бая надзе́я
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
spiritual2
1. духо́ўны, інтэлектуа́льны;
our spiritual home на́ша духо́ўная радзі́ма
2.
a spiritual face адухо́ўлены твар
3. рэлігі́йны, царко́ўны, набо́жны;
a spiritual court царко́ўны суд
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Жылі́на ’трама, жэрдка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дыплама́тыя
(
1) дзейнасць урада па ажыццяўленню міжнароднай палітыкі;
2)
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
аро́л, арла́,
1. Драпежная, дужая птушка з загнутай дзюбай сямейства ястрабіных, якая звычайна жыве ў гарыстай мясцовасці або ў стэпе.
2.
Арол ці рэшка? (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ліст², -а́,
1.
2. Пісьмо.
3. Дакумент, якім што
Выканаўчы ліст — дакумент на права спагнання паводле рашэння суда.
Ты́тульны ліст — старонка ў пачатку кнігі, дысертацыі
З ліста (іграць, чытаць) — адразу, без папярэдняй падрыхтоўкі.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спі́ца, -ы,
1. Адзін з драўляных або металічных стрыжняў, які злучае калодку кола з вобадам.
2. Драўляны або металічны стрыжань рознага прызначэння.
3. Плоскае выгнутае шыла для пляцення лапцей.
4.
Апошняя спіца ў калясніцы (
1) чалавек, які адыгрывае нязначную ролю ў жыцці, грамадстве, у якой
2) тое, што не мае вялікага значэння.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)