перараджэ́нец, ‑нца, м.

Пагард. Той, хто ідэйна, маральна перарадзіўся, здрадзіў перадавым, прагрэсіўным, рэвалюцыйным ідэалам. [Відук:] Вікуру мы ведаем як бальшавіка, а вось Хмару... як перараджэнца, як апартуніста. Гурскі. [Шэмет:] — Трэба ставіць пытанне аб выключэнні .. [Мароза] з партыі як перараджэнца. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шакі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., каго-што.

Бянтэжыць, ставіць у няёмкае становішча каго‑н. сваімі паводзінамі (парушаючы правілы прыстойнасці). Лазарэвіча спярша шакіравалі і фамільярныя, адносіны да яго гэтай прыгожай жанчыны і яе ледзь не блатняцкі жаргон. Паслядовіч.

[Ад фр. choquer.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áufführen

1. vt

1) будава́ць, ста́віць

2) ста́віць (на сцэне)

2) прыво́дзіць, цытава́ць

2. ~, sich паво́дзіць сябе́;

sich höflich ~ быць ве́тлівым [даліка́тным]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

poczytywać

незак. лічыць;

poczytywać komu za złe — ставіць каму ў віну

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odhaczać

незак.

1. адчапляць;

2. ставіць галачку (птушку); адзначаць (галачкай, птушкай)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

diagnoza

diagnoz|a

ж. дыягназ;

stawiać (postawić) ~ę — ставіць (паставіць) дыягназ

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wystawiać

незак.

1. выстаўляць; высоўваць;

2. выстаўляць; паказваць, экспанаваць;

3. ставіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zastawiać

незак.

1. застаўляць; загрувашчваць; загароджваць;

2. расстаўляць, ставіць;

3. закладваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

signíeren vt

1) падпі́сваць

2) ста́віць ну́мар [таўро́]; накле́йваць ярлы́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

peril

[ˈperəl]

1.

n.

небясьпе́ка, ры́зыка f.

at one’s peril — на сваю́ ры́зыку, на сваю́ адка́знасьць

2.

v.

1) ста́віць пад небясьпе́ку каго́-што

2) рызыкава́ць, ста́віць пад пагро́зу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)