стаміно́дый

(ад лац. stamen, -minis = нітка, тычынка + eidos = выгляд)

відазмененая тычынка, якая не можа вытвараць пылок (напр. у кветкі лёну).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

hate​1 [heɪt] n.

1. няна́вісць; агі́да;

a look of hate по́зірк, по́ўны няна́вісці

2. infml аб’е́кт няна́вісці;

He is her pet hate. Яна яго цярпець не можа.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lay​1 [leɪ] adj. непрафесі́йны (пра чалавека, які не з’яўляецца спецыялістам, прафесіяналам у чым-н.);

The lay reader may find the book difficult. Неспецыялісту кніжка можа здацца складанай.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unfit [ʌnˈfɪt] adj. (for)

1. непрыда́тны, непрыго́дны; нязда́тны;

He’s unfit to drive. Ён не можа весці машыну.

2. нездаро́вы; непрыго́дны;

medically unfit for service непрыго́дны да вайско́вай слу́жбы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адкляпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Адбіць, аддзяліць прыкляпанае. Адкляпаць заклёпкі.

2. Накляпаць касу. [Высеўка:] — Вельмі ж любіў.. [Яўтух] касьбу. Можа, таму, што ў пракосе далёка ззаду пакідаў усіх, а можа, таму, што многія прасіліся, каб ён касу адкляпаў, — толькі касьбы чакаў, як вялікага свята. Бялевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

джо́кер, ‑а, м.

У некаторых картачных гульнях — дадатковая карта ў калодзе, якая можа замяніць любую іншую карту.

[Англ. joker.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагаму́жжа, ‑а, н.

Перажытачная форма шлюбу, пры якой жанчына можа быць у шлюбе з некалькімі мужчынамі адначасова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэ́пніца, ‑ы, ж.

Белы дзённы матылёк сямейства бялянак, вусень якога можа наносіць шкоду агародным і дэкаратыўным раслінам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпылі́цца, ‑пылюся, ‑пылішся, ‑пыліцца; зак.

Пакрыцца тонкім слоем пылу. Пабялелі і Германавы вейкі. Можа прыпыліліся пылам. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транспарта́бельны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можа быць транспартаваны; прыгодны, прыдатны для транспартавання. Транспартабельныя гатункі яблыкаў. Транспартабельны хворы.

[Фр. transportable.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)