Вы́штамаваць ’зрабіць выемку паза па канту’ (Сцяшк.). Запазычанне з польск. wysztamować ’зрабіць дзіркі долатам у бервяне для ўстаўлення іншага бервяна’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

папулярызава́ць

1. (зрабіць даступным) geméinverständlich dárlegen;

2. (зрабіць распаўсюджаным) (weit) verbréiten vt; popularisíeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раз’е́здзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны; зак., што (разм.).

1. Частай яздой пракласці, працерці, зрабіць прыгодным для праезду (шлях, дарогу).

2. Частай яздой разбіць, зрабіць непрыгодным для праезду, язды.

|| незак. раз’е́зджваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

увекаве́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.

1. каго-што. Зрабіць навекі памятным, праславіць.

У. падзеі ў творах мастацтва.

2. што. Зрабіць нязменным, устойлівым, даўгавечным.

|| незак. увекаве́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. увекаве́чанне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ураўнава́жыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., што.

1. Зрабіць аднолькавым па вазе.

У. шалі вагаў.

2. перан. Дабіцца раўнавагі, зрабіць роўным, ураўнаваць адно з другім.

У. сілы праціўнікаў.

|| незак. ураўнава́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

удешеви́ть сов. патанні́ць, зрабі́ць танне́йшым, зме́ншыць (зні́зіць) кошт (цану́) (на што), зме́ншыць (зні́зіць) кошт (чаго);

удешеви́ть капита́льное строи́тельство патанні́ць (зрабі́ць танне́йшым) капіта́льнае будаўні́цтва;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заса́да ж., в разн. знач. заса́да;

зрабі́ць ~ду — устро́ить заса́ду;

вы́ставіць ~ду — вы́ставить заса́ду

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кар’е́ра ж., в разн. знач. карье́ра;

артысты́чная к. — артисти́ческая карье́ра;

зрабі́ць ~ру — сде́лать карье́ру

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

намо́тка ж., в разн. знач. намо́тка;

зрабі́ць ~ку — сде́лать намо́тку;

зняць ~ку — снять намо́тку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МНО́СТВА ў матэматыцы,

набор, сукупнасць, збор якіх-н. аб’ектаў (элементаў), што маюць агульную для ўсіх характарыстычную ўласцівасць. Каб задаць М., неабходна зрабіць пералік усіх яго элементаў або назваць правілы, па якіх вызначаецца прыналежнасць дадзенага элемента да пэўнага М. Паняцце М. — адно з пачатковых фундаментальных паняццяў, якое нельга выразіць праз інш. больш простыя паняцці, а можна толькі патлумачыць з дапамогай прыкладаў. Напр., М. кніг дадзенай бібліятэкі, М. пунктаў дадзенай лініі, М. рашэнняў дадзенага ўраўнення.

А.​А.​Гусак.

т. 10, с. 502

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)