ГААСЮ́Н,
горад на ПдЗ в-ва Тайвань. 1405,9 тыс. ж. (1993). Другі па значэнні порт вострава (пасля Цзюлуна). Вузел чыгунак і аўтадарог. Прам-сць: машынабуд. (у т. л. суднабудаванне), металаапр., алюмініевая, хім. (вытв-сць суперфасфату), цэм., нафтаперапр., харчасмакавая (цукр., кансервавая, спіртагарэлачная).
т. 4, с. 408
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
перале́гчы сов. переле́чь;
п. з кана́пы на ло́жак — переле́чь с дива́на на крова́ть;
п. на другі́ бок — переле́чь на друго́й бок
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
poniedziałek, ~ku
poniedział|ek
м. панядзелак;
lany ~ek — другі дзень Вялікадня
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
śmigus
м. смігус (польскі звычай аблівацца вадой на другі дзень Вялікадня)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Boxing Day [ˈbɒksɪŋdeɪ] n. «дзень падару́нкаў» (26 снежня, другі дзень Калядаў, афіцыйнае свята ў Вялікабрытаніі, калі заможныя людзі робяць падарункі прыслузе, паштальёну і г.д.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
падсві́стваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Свістаць у такт, суправаджаючы спевы, ігру і пад. Адзін спявае, другі падсвіствае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папішча́ць, ‑пішчу, ‑пішчыш, ‑пішчыць; зак.
Пішчаць некаторы час. [Мікалай Барысавіч:] — Ты, Ганулька, пацярпі. Папішчаць [дзверы] дзень-другі і супакояцца. Пянкрат.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераўвасо́біць, ‑соблю, ‑собіш, ‑собіць; зак., каго-што.
Увасобіць у што‑н. іншае, надаць другую форму, другі выгляд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Памянша́емае ’ў матэматыцы — назва ліку, ад якога адымаюць другі лік’ (ТСБМ, Нас.). Да памяншаць < менш. Паводле Крукоўскага (Уплыў, 116), калька рус. уменьшаемое < уменьшать.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Перамяша́ць ’апрацаваць зямлю плугам пасля баранавання’ (чэрв., Сл. ПЗБ), палес. пэрэмэша́т, перэміша́ты ’ўзараць папар вясною другі раз’ (Выг.). Да пера- і мяша́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)