вечназялёнае дрэва сям. малачаевых, пашыранае ў тропіках Амерыкі і Азіі; дае каўчук.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
паланкі́н
(парт. palanquim, ад інд. palaki)
крытыя насілкі, якія служаць сродкам перамяшчэння ў некаторых краінах Усходу і Паўд.Амерыкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
п’е
(ісп. pie = фут)
адзінка даўжыні ў некаторых краінах Лац.Амерыкі, Іспаніі, Бельгіі, роўная ад 27,83 да 32,48 см.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пульга́да
(ісп. pulgada = тузін)
мера даўжыні ў Іспаніі і некаторых краінах Лац.Амерыкі, роўная ад 2,32 да 2,5 см.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ратані́я
(ісп. ratania)
кустовая расліна сям. бабовых, пашыраная ў субтрапічных горных раёнах Амерыкі; выкарыстоўваецца ў медыцыне як вяжучы сродак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сукрэ́
(ісп. sucre, ад Sucre = прозвішча генерала, які ваяваў за свабоду Паўд.Амерыкі)
грашовая адзінка Эквадора, роўная 100 сентава.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хемігра́мусы
(н.-лац. hemigrammus)
рыбы сям. харацынідаў атрада карпападобных, якія пашыраны ў вадаёмах Паўд.Амерыкі; вядомы як акварыумныя рыбы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хі́ладус
(н.-лац. chilodus)
рыба атрада карпападобных, якая пашырана ў стаячых вадаёмах на поўначы Паўд.Амерыкі; вядома як акварыумная.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Накта́йза ’гальштук’ (воран., Сцяшк.), мікта́йза ’тс’ (гродз., Сцяшк. Сл.), міхта́йка, мыхта́йка ’тс’ (драгіч., Бел.-польск. ізал., З нар. сл.), накта́йза, ната́йза ’тс’ (беласт., Бел.-польск. ізал.), польск.naktajza ’тс’. З англ.necktie ’тс’, якое трапіла ў заходнія раёны Беларусі і ў паўночна-ўсходнюю Полынчу ў пач. XX ст. праз эмігрантаў са Злучаных Штатаў Амерыкі (гл. Стэфэн, JP, 52, 1972, 51–53; Слушкевіч, JP, 1972, 377–378; Глінка, Бел.-польск. ізал., 30). Змяненні ў фанетычным вобліку слова, паводле Лучыца-Федарца, тлумачыцца народнаэтымалагічным збліжэннем з міхтіты (мігтіты) ’мігцець, стракацець’ (БЛ, 9, 1976, 71). Замацаванне слова ў раёне, суседнім з Літвой, тлумачыцца, відаць, блізкасцю да літ.niektauza *пра таго, хто гаворыць глупствы’, што, магчыма, выклікала іранічныя асацыяцыі і садзейнічала экспрэсіўнай маркіроўцы слова, а таксама пераафармленню яго канца; літоўскае слова этымалагізуецца на мясцовай глебе з niekai ’глупства’ і tauzyti, taūzija ’балбатаць, прастарэкаваць’, гл. Атрэмбскі, Gramatyka, 2, 12.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АМЯЛУ́ШКА (Bombycilla garrulus),
птушка атрада вераб’інападобных. Пашырана ў хвойных лясах Паўн. Еўразіі і Амерыкі. На Беларусі трапляецца на веснавым (крас.) і асеннім (ліст.) пралётах, асобныя зрэдку зімуюць. Трымаецца чародкамі да 200 асобін.
Даўж. да 21 см, маса да 73 г. Апярэнне густое, мяккае, ружова-шэрае. На крылах і хвасце невял. жоўтыя, белыя і чырвоныя плямкі. Высокі чуб на галаве. Гняздуецца на дрэвах. Нясе 5 яец. Корміцца ягадамі рабіны, шыпшыны, крушыны, ядлоўцу і пупышкамі раслін.
