артылеры́йскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да артылерыі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
артылеры́йскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да артылерыі.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абгарэ́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Трапіўшы ў
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скрыша́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае вялікую сілу, знішчальны.
2. Моцны, глыбокі (пра пачуцці, перажыванні чалавека).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стыхі́я, -і,
1. У антычнай натурфіласофіі: адзін з асноўных элементаў прыроды (
2. Магутныя сілы прыроды, якія непадуладныя чалавеку.
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ула́дны, -ая, -ае (
1. Схільны навязваць сваю волю, загадваць, падначальваць сабе; які выражае ўладу, волю, рашучасць, уладарны.
2. (звычайна з адмоўем). Які мае права, уладу што
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзьмуць, дзьму, дзьмеш, дзьме; -мём, -мяце́, -муць; -мі;
1. (1 і 2
2. З сілай выпускаць з рота струмень паветра.
Куды вецер дзьме (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Во́гнішча ’касцёр; месца, дзе быў касцёр’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ДЫЛО́ГІЯ (ад ды... + ...логія),
два самастойныя паводле будовы творы, звязаныя агульнасцю задумы, сюжэта, дзейных асоб. Найчасцей сустракаецца ў прозе (раманы А.Кулакоўскага «Расстаёмся ненадоўга» і «Сустрэчы на ростанях»; раманы А.Адамовіча «Вайна пад стрэхамі» і «Сыны ідуць у бой», аб’яднаныя пад агульнай назвай «Партызаны»), рэдка — у паэзіі (Д. «Грозная пушча» А.Куляшова складаецца з паэм «Стрэчны
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАСЦЮ́ЧЫК Пётр Васілевіч (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КО́РЗУН (Андрэй Рыгоравіч) (12.12.1911,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)