Verbum

камяне́ць

1. verstéinern vi (s);

2. перан. starr [léblos] wérden

накаўтава́ць

1. спарт. k.o. [kɑ:´o:] schlágen*;

2. перан. besíegen vt

напо́ўніць

1. (án)füllen vt;

2. перан. erfüllen vt

наця́гненасць ж., наця́гнутасць ж. перан. Gezwúngenheit f -, Gespánntheit f -

неадчува́льнасць ж. Únempfindlichkeit f -; перан. Gefühllosigkeit f -, Hártherzigkeit f -

неміласэ́рны

1. (бязлітасны) únbarmherzig;

2. перан. (незвычайны) schrécklich, fürchterlich

непадро́блены, непадро́бны

1. echt, únverfälscht;

2. перан. áufrichtig, natürlich

неўраджа́й м. с.-г., тс. перан. Míssernte f -, -n

раздзьму́хаць, раздзьму́хваць (агонь) ánfachen vt; entfáchen vt (тс. перан.)

рацыяналі́ст м. філас., тс. перан. Rationalíst m -en, -en