label

[ˈleɪbəl]

1.

n.

нале́пка, накле́йка, этыке́тка f.; ярлы́к -а́ m.

2.

v.t.

1) накле́йваць нале́пкі, рабі́ць на́дпісы

2) Figur. наве́шваць ярлыкі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

jag

[dʒæg]

1.

n.

во́стры вы́ступ (ска́лы); нарэ́з, надрэ́з -у m.

2.

v.t.

1) рабі́ць нарэ́зы, засе́чкі

2) ірва́ць або́ рэ́заць няро́ўна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nullify

[ˈnʌlɪfaɪ]

v., -fied, -fying

1) прызнава́ць нява́жным, касава́ць, анулява́ць

to nullify a law — скасава́ць зако́н

2) рабі́ць бескары́сным, пазбаўля́ць значэ́ньня; адкліка́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

parody

[ˈpærədi]

1.

n., pl. -dies

паро́дыя f.

2.

v.t. -died, -dying

1) рабі́ць паро́дыю, пацьве́льваць з чаго́-н.

2) няўда́ла перайма́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

doze

[doʊz]

1.

v.i.

драма́ць

to doze off — задрама́ць

2.

v.t.

рабі́ць со́нным

3.

n.

дрымо́та f., лёгкі сон, паўсо́н -сну́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

emasculate

1. [ɪˈmæskjəleɪt]

v.t.

1) рабі́ць жанчы́нападо́бным; кастрава́ць; лягча́ць, вылягча́ць (жывёліну)

2) аслабля́ць (прамо́ву, скараціўшы ва́жнае)

2. [ɪˈmæskjələt]

adj.

пазба́ўлены сі́лы; асла́блены; жанчы́нападо́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

set out

а) выруша́ць, падава́цца (у даро́гу)

б) выстаўля́ць напака́з або́ на про́даж

в) садзі́ць

г) плянава́ць, мані́цца, мець наме́р (рабі́ць)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

stiffen

[ˈstɪfən]

1.

v.t.

рабі́ць цьвярды́м, нягну́ткім, напру́жаным

2.

v.i.

1) тужэ́ць, застыва́ць, гусьце́ць

2) мацне́ць

The wind was stiffening — Ве́цер мацне́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

інсты́нкт

(лац. instincus = пабуджэнне)

1) прыроджаная здольнасць жывёльных арганізмаў рабіць бессвядомыя мэтанакіраваныя дзеянні ў адказ на знешнія або ўнутраныя раздражненні (напр. і. самазахавання);

2) перан. неўсвядомленая цяга, пачуццё (напр. мацярынскі і.);

3) перан. унутранае чуццё, прадчуванне чаго-н. (напр. і. страху).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

экстрапаля́цыя

(ад экстра + лац. polire = рабіць гладкім)

1) пашырэнне вывадаў, атрыманых пры вывучэнні адной часткі з’явы, на іншыя яе часткі;

2) мат. вылічэнне па шэрагу дадзеных значэнняў матэматычнага выражэння іншых значэнняў яго, якія знаходзяцца па-за гэтым радам (проціл. інтэрпаляцыя 1).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)