Verbum

gegenüberstellen аддз. vt (D) проціпастаўля́ць, супрацьстаўля́ць;

j-n j-m ~ рабі́ць во́чную ста́ўку каго́-н. з кім-н.

Konsequénz f -, -en

1) паслядо́ўнасць

2) pl высно́вы;

die ~en zíehen* рабі́ць высно́вы; pl вы́нікі, насту́пствы

3) насто́йлівасць

operíeren

1. vt аперы́раваць (каго-н.), рабі́ць апера́цыю (каму-н.)

2. vi дзе́йнічаць, аперы́раваць (чым-н. – mit D)

Pflug m -(e)s, Pflüge плуг;

◊

die Hand an den ~ légen узя́цца за пра́цу, пача́ць рабі́ць што-н.

Régung f -, -en памкне́нне, пачуццё;

éiner ~ des Hérzens fólgen рабі́ць, як ка́жа [падка́звае] сэ́рца;;

éine ~ des Mítleides пачуццё спачува́ння [спага́ды, жа́лю]

reklamíeren vt

1) заяўля́ць прэтэ́нзію, рабі́ць рэклама́цыю (на што-н.)

2) адкліка́ць з а́рміі, прадстаўля́ць [дава́ць] бронь (каму-н.)

verédeln vt

1) рабі́ць высакаро́дным

2) бат. акульту́рваць, паляпша́ць (гатунак)

3) паляпша́ць паро́ду (жывёл)

4) абагача́ць, узбагача́ць (руду)

verékeln vt рабі́ць агі́дным [бры́дкім, непрые́мным];

das álles verékelte nur séinen Besúch усё гэ́та пакі́нула непрые́мнае ўра́жанне ад яго́ наве́двання [візі́ту]

wúchten

1. vt ру́хаць, падыма́ць, грузі́ць (вагаром, рычагом)

2. vi працава́ць [рабі́ць што-н.] з напру́жаннем усі́х сіл

zusámmenrollen

1. vt скру́чваць, рабі́ць скру́так

2. ~, sich скру́чвацца (у тру́бку), скру́чвацца клубко́м (напр. пра ката і г.д.)