Verbum

анлайнавы слоўнік

Папрака́ць, папро́к ’выказваць дакор, незадавальненне чым-н., дакараць каго-н.’ (ТСБМ, КТС, мядз.), папряка́ць ’тс’ (Бяльк.). Рус. попрека́ть, попрёк. Звязана з перак (гл.), папярок і з царк.-слав. прѣкъ ’процілеглы’, прѣкы ’супраць’ (параўн. Фасмер, 3, 358).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прасве́та ’асвета’ (Др.-Падб.). Запазычанне з укр. просві́та ’тс’, якое, верагодна, з просвіща́ти ’рабіць каго-небудзь асвечаным’, што, у сваю чаргу, паходзіць са ст.-слав. просвѣштати ’асвятляць; асвячаць’ ад про‑ і свѣтити ’свяціць’ (ЕСУМ, 4, 601).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сухарэ́бры ’хударлявы, хілы’ (Касп., Янк. 3., Ян., Сцяшк. Сл., Мат. Маг.), сухорэ́бры ’тс’ (ТС), сухарэ́брык ’вельмі худы чалавек’ (Мат. Гом., Сл. Брэс.), ’той, хто худы, у каго тырчаць рэбры’ (Янк. 2). Да сухі і рабро, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

усялі́ць

1. (каго-н.) éinquartieren vt;

2. (выклікаць, абудзіць) éinflößen vt, béibringen* vt;

усялі́ць у каго-н. надзе́ю j-m Hóffnung éinflößen;

усялі́ць у каго-н. упэ́ўненасць j-m Zuversícht verléihen*;

усялі́ць у каго-н. трыво́гу j-n in Únruhe versétzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

зблі́зку, прысл.

З блізкай адлегласці.

Разглядзець каго-, што-н. з.