вы́стаўлены

1. (напаказ) áusgestellt, zur Schau gestéllt;

2. (прагнаны) an die Luft gesétzt;

3. (наперад) vórwärts gestéllt; vorwärts geschóben, vórwärts gerückt (пасунуты);

4. (вылучаны кім-н.) áufgestellt, vórgeschlagen;

вы́стаўлены кандыда́там als Kandidát vórgeschlagen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

хада́йнічаць ánsuchen vi, ersúchen vi (перад кім-н., аб чым-н. bei D um A); befürworten vt, Fürsprache éinlegen (заступіцца за каго-н.);

хада́йнічаць за каго-н. sich für j-n éinsetzen [verwénden*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

жо́рстка прысл., жо́рсткі

1. (бязлітасны) gráusam, brutál; hart;

жо́рсткае абыхо́джанне з кім-н. gráusame Behándlung;

2. (вельмі моцны) héftig, gewáltig; stark;

жо́рсткі боль héftiger Schmerz;

3. (цвёрды) hart, rau;

жо́рсткая вада́ hártes Wásser

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зго́дны

1. (на што-н.) éinverstanden (sein) (mit D), beréit (zu D);

2. (салідарны з кім-н.) éiner Méinung (sein) (mit D), überéinstimmend (mit D);

3. (дружны) éinmütig, éinträchtig;

4. (узгоднены) aufeinánder ábgestimmt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наўздаго́н прысл. разм. (перакладаецца пры дапамозе прыстаўкі nach- у спалучэнні з адпаведным дзеясловам):

пусці́цца за кім-н. наўздаго́н j-m náchjagen, j-m náchsetzen;

кры́кнуць каму-н. наўздаго́н j-m náchrufen* [hinterhér rúfen*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паніхі́да ж. царк. Tráuergottesdienst m -(e)s, -e (па кім-н. für A); Séelenmesse f -, -n, Tótenmesse f;

адслужы́ць паніхі́ду éine Mésse (für den Tóten) lésen*;

грамадзя́нская паніхі́да Gedénkfeier f -, -n, Tráuerfeier f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перава́га ж.

1. (лішак у вазе) Übergewicht n -(e)s; перан. Übergewicht n, Übermacht f -;

перава́га галасо́ў Stímmenmehrheit f -;

атрыма́ць перава́гу Überhánd néhmen*, Übermacht gewínnen*;

мець перава́гу überlégen [voráus] sein (перад кім-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hérgehen*

1. vi (s):

1) падхо́дзіць, набліжа́цца;

hínter j-m ~ ісці́ за кім-н.;

nében j-m ~ ісці́ по́руч з кім-н.

2):

über j-n ~ прабіра́ць каго́-н., выгаво́рваць каму́-н.

2. vimp:

es geht hier laut her! тут ве́льмі шу́мна, тут тако́е ро́біцца!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дзве́ры, дзвярэй, Т дзвярамі і дзвярмі; адз. няма.

Праём у сцяне памяшкання для ўваходу і выхаду, а таксама створ, якім закрываюць гэты праём. Прарэзаць дзверы. Знадворныя дзверы. Начапіць дзверы на завесы. Зачыніць дзверы. □ Дзверы расчыніліся, і Віктар з асалодаю нырнуў у густую цеплыню хаты. Зарэцкі. Пніцкі стаяў ужо па самым выхадзе, у дзвярах. Чорны.

•••

Глухія дзверы — дзверы, зробленыя для формы, а не для карыстання.

Царскія дзверы — сярэднія дзверы ў царкоўным іканастасе.

Дзверы адчынены перад кім, для каго — мае свабодны доступ куды‑н.

Дзверы зачынены перад кім, для каго — не мае доступу куды‑н.

Дзверы не зачыняюцца (не стыкаюцца) — пра бесперапыннае хаджэнне то ў хату, то з хаты.

Дзверы ў дзверы — адзін насупраць другога (жыць, размяшчацца і пад.).

Дзень адкрытых дзвярэй гл. дзень.

Ламацца ў адчыненыя дзверы гл. ламацца.

Паказаць на дзверы каму гл. паказаць.

Пры зачыненых дзвярах — у прысутнасці толькі зацікаўленых службовых асоб.

Стукацца ў дзверы гл. стукацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрыжа́ць і дрыжэ́ць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; незак.

1. Калаціцца, трэсціся. Зямля дрыжыць. Вокны дрыжаць. □ Дрыжэлі сцены новай звонкай хаты. Купала. Там, за сінімі шыбамі, дрыжаў аголены куст бэзу. Шашкоў. // Быць ахопленым дрыжыкамі. Дрыжаць ад холаду. Рукі дрыжаць. // Мігацець, трапятаць (пра агонь, святло). А ў небе зоркі, як сняжынкі, Гараць, мільгаюць і дрыжаць. Колас. Ружовыя водсветы дрыжэлі на мёрзлай зямлі. Чорны. // Перарывіста, няроўна гучаць (пра голас, гукі). Голас .. [Сашы] мацнеў з кожным словам і дзе-нідзе зрываўся і дрыжэў. Шамякін.

2. перан.; перад кім-чым і без дап. Адчуваць страх, баяцца каго‑н. — Васіль зненавідзеў яе, як чужое дзіця. Яна адчувала гэта і дрыжала перад ім. Колас. — Век ты перад панам дрыжаў і без пана дрыжыш, — дапякла жонка. Пальчэўскі. // за каго-што; над кім-чым. Непакоіцца, рупліва аберагаць каго‑, што‑н. [Маці] так дрыжала над .. [Нявідным], так старалася ўсцерагчы яго. Колас. // Берагчы што‑н., ашчадна траціць, расходаваць што‑н. Дрыжаць за кожную капейку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)