манаклі́нны

(ад мана- + гр. klino = нахіляюся)

які мае адносіны да крышталеграфічнай сістэмы, што аб’ядноўвае тры віды сіметрыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Афро́нт, у запісах Федароўскага: «Тры афронты качароў, дзевіць вецей лебядзей» (VI, 105), па семантыцы не можа ўзыходзіць да польск. afront (франц. afront) ’знявага, паклёп’. Відаць, скажонае акрэнт ’карабель’, польск. okręt, параўн. іншыя запісы той жа песні ў Федароўскага: «Дзевяць віцін лебядзей, тры акрэнты качэрэй» (VII, 254).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

верабі́на, ‑ы, ж.

Абл. Рабіна. Садок быў, праўда, невялічкі: Дзве верабіны ды тры дзічкі. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіло́, нескл., н.

Разм. Тое, што і кілаграм. На стале.. ляжала кіло тры хлеба. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасвяткава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што і без дап.

Святкаваць некаторы час. Прасвяткаваць тры дні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохзме́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разм. Работа прадпрыемства ў тры змены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохство́льны, ‑ая, ‑ае.

З трыма стваламі (пра зброю). Трохствольнае ружжо. // У тры ствалы. Трохствольнае бурэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохто́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разм. Аўтамашына грузападымальнасцю ў тры тоны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

successive [səkˈsesɪv] adj. насту́пны, чарго́вы;

with each successive day з ко́жным насту́пным днём;

He made three successive attempts. Ён зрабіў тры спробы запар.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

after​1 [ˈɑ:ftə] adv. пасля́, по́тым;

three years after праз тры гады́;

I never saw her after. Я ніколі яе больш не бачыў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)