адбамбі́ць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго-што і без дап.
1. Правесці бамбёжку чаго‑н.
2. Тое, што і адбамбіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дба́нне, ‑я, ж.
Старанне, руплівасць. Але гэтыя практыкаванні не засланялі сабою дзедавых турбот і дбання, каб правесці калону шчасліва. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разліне́іць, ‑ею, ‑еіш, ‑еіць; зак., што.
Правесці на паперы лініі для пісання па іх або паміж імі. Разлінеіць ліст паперы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прабадзя́цца, ‑дзяюся, ‑дзяешся, ‑дзяецца; зак.
Разм. Прабыць, правесці дзе‑н. час, звычайна марна. Першы дзень прабадзяліся [здраднікі] па Старажоўцы безвынікова. Новікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пракрэ́сліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.
Правесці рысу, рыску ў чым‑н., абазначаючы пропуск; зрабіць прочырк. Пракрэсліць графу ў анкеце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стандартызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.
Правесці (праводзіць) стандартызацыю чаго‑н., зрабіць (рабіць) стандартным. Стандартызаваць вытворчасць, Стандартызаваць дэталі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КУНІЛІ́НГУС (ад лац. cunnus вонкавыя жаночыя палавыя органы + lingo лізаць),
кумбітмака, выкліканне палавога ўзбуджэння ў жанчыны ўздзеяннем на яе вонкавыя палавыя органы (найчасцей на клітар) губамі і языком. Адна з форм нармальнага палавога жыцця чалавека. У любоўнай гульні К. дазваляе эфектыўна правесці перыяд папярэдніх ласкаў, давесці ўзбуджэнне жанчыны да аргазму, К. іншы раз дасягаецца аргазм пасля коітуса.
т. 9, с. 22
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пастраля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак.
1. Правесці некаторы час, займаючыся стральбой.
П. у цэль.
2. каго. Расстраляць, забіць усіх, многіх.
Карнікі пастралялі людзей.
3. што. Расходаваць пры стральбе.
П. усе патроны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прае́нчыць, -чу, -чыш, -чыць; зак.
1. Абазвацца енкам.
Хворы праенчыў.
2. што і без дап. Сказаць з енкам.
Піць! — праенчыў ранены.
3. Правесці які-н. час у енках.
Увесь вечар праенчыў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пракрэ́сліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.
Правесці рысу ў чым-н., падкрэсліваць на ўсю даўжыню.
П. графу ў анкеце (паколькі звестак па гэтай графе няма).
|| незак. пракрэ́сліваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)