на́стланный
1. насла́ны, мног. панасціла́ны;
2. (намощённый) намо́шчаны, насла́ны, мног. панасціла́ны; (покрытый) пакры́ты; (пол) пакла́дзены; (о мостовой) забрукава́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
памо́ршчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Пакрыты маршчынамі. Потам і слязьмі быў абліты .. [Лявонаў] паморшчаны твар. Чарот.
2. перан. Пакрыты рабізной (аб паверхні вады). І вада ў моры, і бераг.., і неба над цёмна-сіняй, паморшчанай марской роўняддзю здаліся чамусьці надта звычайнымі. Чыгрынаў.
3. перан. Змяты, памяты (пра адзенне).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вясну́шкаваты, ‑ая, ‑ае.
Пакрыты вяснушкамі, з вяснушкамі. Вяснушкаваты твар. □ Кірпатая, вяснушкаватая дзяўчына ў чырвонай касынцы чытала кніжку. Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абдра́паны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад абдрапаць.
2. у знач. прым. Пакрыты драпінамі, абшарпаны. Абдрапаныя рукі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наваскава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад наваскаваць.
2. у знач. прым. Нацёрты, пакрыты воскам. Наваскаваная папера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наво́шчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад навашчыць.
2. у знач. прым. Нацёрты, пакрыты воскам. Навошчаная папера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намо́ршчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад наморшчыць.
2. у знач. прым. Які пакрыты маршчынамі. Наморшчаны лоб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парафінава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад парафінаваць.
2. у знач. прым. Пакрыты, насычаны парафінам. Парафінаваная папера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
я́гельны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ягелю, з’яўляецца ягелем. Ягельныя кусцікі. Ягельныя расліны. // Пакрыты ягелем. Ягельная тундра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
калма́ты, -ая, -ае.
1. Пакрыты густымі скудлачанымі валасамі, поўсцю; кудлаты, касматы.
Калматыя бровы.
2. перан. 3 няроўнымі, як бы пашматанымі на кавалкі краямі (пра хмары, клубы пары, туману і пад.).
Калматыя хмары.
|| наз. калма́тасць, -і, ж. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)