minimal
[ˈmɪnɪməl]
adj.
ве́ льмі малы́ , як мага́ ме́ ншы; мініма́ льны
minimal damage — мініма́ льнае пашко́ джаньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
inappreciable
[,ɪnəˈprɪʃiəbəl]
adj.
1) непрыкме́ тны, нязна́ чны; няўло́ ўны; ве́ льмі малы́
2) Obsol. э́ нны; бясцэ́ нны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
мікракамп’ю́ тэр
(англ. гр. малы + англ.
камп’ютэр на базе мікрапрацэсара .
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
жабра́ цкі , ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да жабрака, належыць яму. Жабрацкай торба.
2. перан. Вельмі малы , мізэрны. Жабрацкія грошы. Жабрацкі скарб.
3. Вельмі бедны. Слова «рыштант» ідзе на спад, у нябыт. Як ідзе ў нябыт жабрацкая вёска... Лынькоў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падшы́ цца , ‑шыюся, ‑шыешся, ‑шыецца; зак.
Разм.
1. ( 1 і 2 ас. не ўжыв. ) . Стаць падшытым.
2. перан. Залезці пад што‑н. Малы не заплакаў, толькі не сваім голасам войкнуў, калі, уцякаючы ад матузоў, хацеў падшыцца пад ложак.М. Стральцоў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лугаві́ на Участак лугу на нізкім месцы; малы лажок (Слаўг. ); сухадольная сенажаць у лесе (Слаўг. ).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Малю́ хны ’вельмі-вельмі малы ’ (Нас. ), мсцісл. малю́ хтанечкій , малю́ хтанькій ’тс’ (Нар. словатв. ). Укр. малюхний , рус. арханг. , перм. малю́ хтенный , пск. малю́ хтенький , пецярб. малю́ ханный , алан. , наўг. малюхо́ нный ’тс’, серб.-харв. ма̏лахан , малахаст , малахноћа , ма̀лехан , mȁljahan . Да малы́ ‑хи‑ < ‑ux‑ і ‑ъn‑a (Слаўскі , SP , 1, 75) характэрны бел. , рус. , а таксама польск. мовам, ‑хт‑ у кантамініраваных лексемах malʼuxa і malʼuta .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Sché rflein n а́ я) до́ ля, (малы́ ) укла́ д;
sein ~ bé itragen* [spé nden, bé isteuern, gé ben* , ní ederlegen] е́ сці сваю́ ле́ пту [свой укла́ д]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
weedy [ˈwi:di] adj.
1. заро́ слы пустазе́ ллем;
a small weedy lot малы́ , заро́ слы пустазе́ ллем кава́ лак зямлі́
2. кво́ лы, сла́ бы; мізэ́ рны (пра чалавека, жывёліну );
a weedy young man худасо́ чны юна́ к
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
дурні́ ца , ‑ы, м. і ж.
Разм. лаянк. Дурань, дурніла. А гэты Юзік — шаляніца, Малы яшчэ, зусім дурніца, Так пад нагамі і таўчэцца. Колас . — Вось скажу заўтра Казюку, што Грышка бачыў, — абазваўся Хведар. — Маўчы, дурніца... і слова нікому не рэкні. Чарот .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)