назеляні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што і чаго.

Разм. Афарбаваць што‑н. у зялёны колер; зрабіць вельмі зялёным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

carnation [kɑ:ˈneɪʃn] n.

1. bot. гваздзі́к

2. я́рка-ружо́вы або́ чырво́ны ко́лер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

colouring [ˈkʌlərɪŋ] n.

1. фарбава́льнае рэ́чыва

2. ко́лер (твару, валасоў)

3. афарбо́ўка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ochre [ˈəʊkə] n.

1. во́хра (прыродная мінеральная фарба)

2. чырванава́та-жо́ўты ко́лер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

swarthy [ˈswɔ:ði] adj. сму́глы, смугля́вы; загарэ́лы;

a swarthy complexion сму́глы ко́лер тва́ру

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gołębi

1. галубіны;

2. (колер) шызы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cielisty

цялесны;

kolor cielisty — цялесны колер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

oliwkowy

аліўкавы;

kolor oliwkowy — аліўкавы колер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cera

I ж.

скура (твару); колер (твару);

zdrowa cera — здаровы колер твару

II ж.

цыроўка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дыхраматы́чны

(ад ды- + гр. chroma = колер)

двухколерны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)