пераму́чаны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамуціць.

пераму́чаны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГВІНЕ́Я ВЕ́РХНЯЯ,

прыродная вобласць Зах. Афрыкі, уздоўж узбярэжжа Атлантычнага ак. і Гвінейскага зал., паміж 10 — 12° паўн. ш. на Пн і 9—10° усх. д. на У. Большую ч. тэр. займае Паўночна-Гвінейскае ўзвышша, пераважныя выш. 500—1000 м, найб. — да 1948 м (г. Бінтымані). Уздоўж акіяна цягнецца нізінная раўніна шыр. 50—200 км. Клімат экватарыяльны і экватарыяльны мусонны. Сярэднямесячная т-ра 21 — 29 °C, ападкаў ад 1000—1500 мм на Пн да 3000—4000 мм на прыморскай нізіне. Шматлікія мнагаводныя рэкі, самыя вялікія — Нігер, Вольта. Ва ўнутр. раёнах Гвінеі Верхняй высакатраўныя саванны на чырвоных фералітных глебах, па далінах рэк галерэйныя лясы. Вільготныя трапічныя і лістападныя лясы прыбярэжнай раўніны значна зведзены; на забалочаных узбярэжжах мангравыя лясы і хмызнякі. У межах Гвінеі Верхняй поўнасцю або часткова размешчаны Гвінея-Бісау, Гвінея, Сьера-Леоне, Ліберыя, Кот-д’Івуар, Гана, Тога, Бенін, Нігерыя.

т. 5, с. 105

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

зве́сці, звяду́, звядзе́ш, звядзе́; звядзём, зведзяце́, звяду́ць; звёў, звяла́, -ло́; звядзі́; зве́дзены; зак.

1. каго (што). Ведучы, спусціць зверху ўніз.

З. дзіця з лесвіцы.

2. каго-што. Перавесці, адвесці на другое месца, убок.

З. карову з дарогі.

З. сур’ёзную размову на жарт (перан.).

3. што. Знішчыць, перавесці; зрасходаваць (звычайна без карысці).

З. тараканаў.

З. многа лесу (высечы).

4. што. Наблізіць адно да другога, ссунуць, злучыць.

З. бровы.

5. каго (што). Сабраць у адно месца, дапамагчы або прымусіць сустрэцца ці сысціся з кім-н.

З. дзяцей у зал. З. знаёмых.

6. каго-што ў што. Злучыць у якое-н. новае цэлае.

З. даныя ў табліцу.

7. каго (што). Нацкаваўшы аднаго на другога, прымусіць пабіцца, пакусацца.

З. сабак.

З. спрачальнікаў (перан.).

8. што да чаго або на што. Давесці да чаго-н. нязначнага, малога, нескладанага.

З. выдаткі да мінімуму.

9. (1 і 2 ас. не ўжыв.), каго-што. Сагнуць, сцягнуць, скурчыць.

Сутарга звяла нагу.

◊

Звесці са свету — загубіць, знішчыць.

Звесці ў рожкі (разм.) — пасварыць каго-н. з кім-н.; стукнуць ілбамі.

|| незак. зво́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць.

|| наз. звядзе́нне, -я, н. (да 1, 2, 4—9 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

утыка́цца ​1, ‑а́ецца; незак.

1. Незак. да уткнуцца, уваткнуцца.

2. Зал. да утыка́ць ​1.

утыка́цца ​2, ‑а́ецца; незак.

Зал. да утыка́ць ​2.

утыка́цца ​3, ‑а́ецца; незак.

1. Незак. да уткацца.

2. Зал. да утыка́ць ​3.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адпрасава́ны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адпрасаваць ​1.

адпрасава́ны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад адпрасаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заку́шаны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад закусіць ​1.

заку́шаны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад закусіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запрасава́ны ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад запрасаваць ​1.

запрасава́ны ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад запрасаваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зба́ўлены ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад збавіць ​1.

зба́ўлены ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад збавіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зва́лены ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад зваліць ​1.

зва́лены ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад зваліць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даве́дзены ​1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад давесці ​1.

даве́дзены ​2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад давесці ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)