Verbum

ветэрынары́я, ‑і, ж.

Навука пра хваробы жывёл і іх лячэнне.

кругларо́тыя, ‑ых.

Клас ніжэйшыхводных пазваночных жывёл, у якіх адсутнічаюць сківіцы.

ластано́гія, ‑іх.

Атрад марскіх жывёл з канечнасцямі ў выглядзе ластаў.

падкла́с, ‑а, м.

Падраздзел класа ў сістэматыцы раслін і жывёл.

падсяме́йства, ‑а, н.

Падраздзяленне сямейства ў сістэматыцы жывёл і раслін.

пачкава́нне, ‑я, н.

Спосаб бясполага (вегетатыўнага) размнажэння жывёл і раслін.

сапрафа́г, ‑а, м.

Спец. Жывёла, якая корміцца трупамі іншых жывёл.

[Ад грэч. sapros — гнілы і phagas — ядок.]

ую́чыць, уючу, уючыш, уючыць; незак., каго.

Нагружаць (жывёл) уюкамі; наўючваць.