пападурэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; зак.

Разм. Дурэць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папаёрзаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Ёрзаць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папазвані́ць, ‑званні, ‑звоніш, ‑звоніць; зак.

Разм. Званіць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папазвяга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Звягаць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папайгра́ць, ‑граю, ‑граеш, ‑грае; зак.

Разм. Іграць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папакапа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Капацца доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папакача́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Качацца доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папака́шляць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак.

Разм. Кашляць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папакле́нчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Разм. Кленчыць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папакрыча́ць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Разм. Крычаць доўга, неаднаразова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)