Кніжн. Вывучэнне, веданне псіхалогіі чалавека, усёй сукупнасці адносін яго да навакольнага свету. Велізарную культуру чалавеказнаўства і чалавекалюбства, сабраную ў класічнай літаратуры, — гэтую гуманістычную памяць чалавецтва аб самім сабе бярэ К. Чорны ў саюзнікі супроць фашысцкага здзічэння і азвярэння.Адамовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Ашаламляць, рабіць моцнае ўражанне, прыводзіць у замяшанне. Гэтак шаломіць чалавека раптоўны гром, маланка ў цёмнай ночы, зычны стук гарматы, што знянацку парушае цішу.Гартны.
2. П’яніць, адурманьваць. Піва шаломіць стомленыя галовы, робіцца трохі весялей.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шке́нцель, ‑я, м.
Спец. Кароткі карабельны трос са сталі ці пянькі з блокам ці кольцам, прымацаваным на канцы. //перан.Разм. Пра недасведчанага, неспрактыкаванага, нявопытнага чалавека. [Адам:] — З мяне ж, Валя, не вялікі памагаты, сам ведаеш. Шкенцель я ў мадэльнай справе. Чарцяжоў не разумею...Мыслівец.
[Ад гал. scenkel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гі́нуцьúmkommen*vi (s), ums Lében kómmen* (пра чалавека); éingehen*vi (s) (пра расліны, жывёл); перан. zugrúnde [zu Grúnde] gehen*; dahínsiechen vi (s) (згасаць); zusámmenbrechen*vi (s) (пра планы)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
развіты́II
1. entwíckelt, entfáltet;
са́мы развіты́ béstentwickelt;
2. (пра чалавека) gut entwíckelt; áufgeweckt (пра дзіця);
развіты́ не па гада́х frühreif;
3.грам.:
развіты́ сказ erwéiterter Satz
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
трапло́н.
1.тэх. Schwínge f -, -n; Fláchsschwinge f (длялёну); Hánfschwinge f (дляканопляў);
2.перан. (прачалавека) Schwätzer m -s, -, Quátschkopf m -(e)s, -köpfe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
тыпм.
1. Typ m -s, -en, Týpus m -, -pen; Art f -, -en (від);
2.разм. (прачалавека) Exemplár n -s, -e, Subjékt n -(e)s, -e
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
lair
[ler]1.
n.
1) бярло́г -у m., ло́гава, ло́гвішча n. (зьве́ра)
2) ло́гава, прыту́лішча n. (чалаве́ка)
3) Brit. шала́ш -а́m., за́гарадзь f. (для жывёлы)
2.
v.i.
спаць, ляжа́ць у ло́гаве
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)