Verbum

Áuskunft f -, -künfte

1) даве́дка, інфарма́цыя;

~ éinholen (über A) наве́сці даве́дкі (аб кім-н., чым-н.)

2) вы́йсце (з становішча)

behándeln vt

1) абыхо́дзіцца (з кім-н.)

2) лячы́ць;

sich ~ lássen* лячы́цца (у каго-н.)

3) абмярко́ўваць

4) тэх. апрацо́ўваць

Dúzfuß:

mit j-m auf dem ~e stéhen* быць з кім-н. на ты;

auf den ~ kómmen* перайсці́ на ты

éinheiraten vi і ~, sich парадні́цца праз шлюб;

in éine Famíli¦e ~ парадні́цца з кім-н.;

in ein Geschäft ~ стаць кампаньёнам прадпрые́мства

grüßen vt віта́ць (каго-н.), віта́цца, здаро́ўкацца (з кім-н.); кла́няцца (каму-н.);

er lässt Sie ~ ён шле Вам пакло́н

kühlen vt ахало́джваць;

◊

sein Mütchen an j-m, an etw. (D) ~ разм. спагна́ць сваю́ злосць [пры́красць] на кім-н., чым-н.

Mítleid n -(e)s спачува́нне, жаль;

~ mit j-m háben спачува́ць каму́-н., шкадава́ць каго́-н., злі́тавацца над кім-н.

níederwerfen*

1. vt

1) скі́дваць, валі́ць

2) падаўля́ць (паўстанне), учыня́ць распра́ву (над кім-н.)

3) звярга́ць, скіда́ць

2. ~, sich па́даць

Pakt m -(e)s, -e пакт, дамо́ва, дагаво́р, пагадне́нне;

éinen ~ mit j-m (áb)schlíeßen* [máchen] заключы́ць з кім-н. пакт [дагаво́р]

séhnen, sich (nach D)

1) тужы́ць (па кім-н.)

2) імкну́цца (да каго-н., да чаго-н.); пра́гнуць (чаго-н.)