перано́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць.

Незак. да перанесці.

•••

Не пераносіць каго-чаго — вельмі не любіць, адчуваць агіду да каго‑, чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уплю́хнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што і чаго.

Разм. Плюхнуўшы, уліць чаго‑н. у што‑н. Уплюхнуць вады ў місу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зале́жаць

1. ábhängen* vi, ábhängig sein (ад каго-н., ад чаго-н. von D); zusámmenhängen* vi (ад чаго-н. mit D);

ад чаго́ гэ́та зале́жыць? worán liegt es?;

гэ́та ад мяне́ не зале́жыць das liegt nicht an mir;

2. грам. (быць падпарадкаваным) úntergeordnet sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

до́за

(фр. dose < с.-лац. dosis, ад гр. dosis = порцыя, прыём)

1) дакладна адмераная колькасць, норма чаго-н. (напр. д. лякарства, д. радыеактыўнага апрамянення);

2) перан. некаторая частка чаго-н. (напр. д. іроніі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эвалю́цыя

(лац. evolutio = разгортванне)

працэс развіцця чаго-н., змянення ад аднаго стану да другога; бесперапынная колькасная змена чаго-н., якая падрыхтоўвае якасную змену (напр. э. жывёльнага свету, э. мастацтва, э. светапогляду); параўн. рэвалюцыя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

juice

[dʒu:s]

n.

1) сок -у m.

2) су́тнасьць, дух чаго́-н.

3) informal электры́чны ток

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

in return

узаме́н чаго́

in return for — у адпла́ту за што, у абме́н на што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inconclusive

[,ɪnkənˈklu:sɪv]

adj.

1) неперакана́льны, незако́нчаны, неперакана́ўчы (пра абвінава́чаньне)

2) які́ не выраша́е чаго́-н. сумне́ўнага

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

insensible

[ɪnˈsensəbəl]

adj.

1) нячу́лы

2) (of) нясьве́дамы, несьвядо́мы чаго́-н.; абыя́кавы

3) непрыто́мны

4) неадчува́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

instruct

[ɪnˈstrʌkt]

v.t.

1) вучы́ць, навуча́ць каго́ чаго́; трэнірава́ць, адуко́ўваць

2) кірава́ць

3) інфармава́ць

4) тлума́чыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)