Рэ́чман ’старшы ротман у плытагонаў’ (Нар. сл.), ’плытагон’ (Сцяшк. МГ), рэ́цьман ’брыгадзір плытніцкай брыгады’ (З нар. сл.), рэ́ксман ’старшы сярод плытагонаў’ (Скарбы). Гэтыя формы суадносяцца з рака, рэчка пад уплывам народнай этымалогіі. Гл. ротман.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вапшчэ ’наогул’ (З нар. сл.). З рус. вообще.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ву́селкы ’почапкі’ (брэсц., З нар. сл.). Гл. вусялка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Напітошыць ’напхаць’ (кап., Нар. словатв.). Гл. наступнае слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Не́містам, нэмыстом ’знарок, наўмысна’ (пін., Нар. лекс.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Но́рчык ’нырэц’ (пін., Нар. лекс.). Гл. нор, нырэц.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Канюкі́ ’канькі’ (пін., Нар. лекс.). Да канёк (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Квох ’пра квактанне, стогн’ (Нар. лекс.). Гл. квок.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Квыта́сты ’квяцісты’ (З нар. сл.). Гл. квет, кветка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кленда́ты ’клышаногі’ (ТС, З нар. сл.). Гл. кленды.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)