cut1 [kʌt] n.
1. парэ́з, разрэ́з, рэ́заная ра́на
2. вы́разка
3. крой (адзежы)
4. зніжэ́нне; скарачэ́нне
5. шлях нацянькі́/напрасткі́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
walk of life [ˌwɔ:kəvˈlaɪf] n. заня́так, сфе́ра дзе́йнасці; жыццёвы шлях; грама́дскае стано́вішча;
from every walk of life з усі́х ко́лаў грама́дства
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
драмама́нія
(ад гр. dromos = шлях + манія)
неадольнае імкненне да бязмэтнага блукання, перамены месцаў, валацужніцтва.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тракт
(польск. trakt, ад лац. tractus)
шырокая дарога, шлях; страўнікава-кішачны т. — стрававальная сістэма.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
«Амерыканскі шлях» развіцця капіталізму ў сельскай гаспадарцы 1/80
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Малочная Дарога ’Млечны Шлях’ (Техника молодежи, 3, 1984), укр. Молочний Шлях, рус. Млечный Путь, цвяр. Молочная Дорога ’тс’, польск. Droga mleczna, Droga mleczowa, чэш. mléčná dráhka, славац. mliečna cesta, славен. mlę́čna cesta, серб.-харв. mlìječni put, макед. Млечен пат, балг. Млечен път, — усе з’яўляюцца адпаведнікамі лац. via lactea (Купішэўскі, Słownictwo, 102–103).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ábweg m -(e)s, -e кру́жны шлях, паваро́т (з дарогі); перан. няпра́вільны шлях;
auf ~e geráten* перан. збі́цца з даро́гі [пуці́]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Маршру́т ’шлях руху транспарту, намечаны загадзя’ (ТСБМ). З рус. маршру́т, якое з ням. Marschroute (Фасмер, 2, 576).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЗЕНІ́Т (франц. zénith ад араб. земт, літар. шлях, напрамак),
пункт нябеснай сферы, у якім верт. лінія перасякае гэтую сферу над галавой назіральніка.
т. 7, с. 61
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
арбі́та, -ы, ДМ -бі́це, мн. -ы, -бі́т, ж.
1. Шлях руху нябеснага цела, а таксама касмічнага апарата, карабля.
А.
Марса.
2. перан., чаго або якая. Сфера дзеяння, распаўсюджання чаго-н.
3. Вочная ўпадзіна, вачніца.
Аж вочы павылазілі з арбіт.
|| прым. арбіта́льны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)