занядба́нне ср. (каго, чаго) пренебреже́ние (кем, чем)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прынале́жаць (да чаго) несов. принадлежа́ть (к чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпадо́бнены (да каго, чаго) уподо́бленный (кому, чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нязда́тнасць (да чаго) ж. неспосо́бность (к чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ста́ўленне (да чаго) ср. отноше́ние (к чему)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГАСПАДА́Р,

1) уласнік, уладальнік чаго-небудзь.

2) У ВКЛ у 15—17 ст. тытул вялікага князя, а таксама іншаземных манархаў, вышэйшых духоўных асоб.

т. 5, с. 83

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГІПА... (ад грэч. hypo унізе, пад),

прыстаўка, што абазначае: які знаходзіцца ніжэй чаго-н., які паніжаны ў параўнанні з нормай, напр., гіпадэрма, гіпатанія.

т. 5, с. 251

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛАКАЛІЗА́ЦЫЯ (ад лац. localis мясцовы),

аднясенне чаго-небудзь да пэўнага месца; абмежаванне пэўнай прасторай месца дзеяння, распаўсюджання якой-н. з’явы, працэсу (напр., Л. пажару).

т. 9, с. 104

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАЛІ..., полі... (ад грэч. poly многа, многае), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае мноства, усебаковасць, разнастайны састаў чаго-н., напр., паліандрыя, паліглот, поліартрыт.

т. 11, с. 555

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пошути́ть сов.

1. пажартава́ць;

2. (понасмехаться над кем, над чем) пажартава́ць (з каго, з чаго), папаке́пліваць (з каго, з чаго); (зло) пакпі́ць (з каго, з чаго); (долго, неоднократно) разг. папакпі́ць (з каго, з чаго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)