poetics [pəʊˈetɪks] n. паэ́тыка; тэо́рыя паэ́зіі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

паветрапла́ванне, -я, н.

Тэорыя і практыка руху ў паветры на апаратах, лягчэйшых за паветра.

|| прым. паветрапла́вальны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ism [ˈɪzəm] n. derog. вучэ́нне, тэо́рыя, кіру́нак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

quantum theory [ˌkwɒntəmˈθɪəri] n. phys. ква́нтавая тэо́рыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

teoria

ж. тэорыя;

teoria poznania філ. тэорыя пазнання;

teoria odbicia фіз. тэорыя адлюстравання;

teoria prawa — тэорыя права;

teoria prawdopodobieństwa мат. тэорыя імавернасцей;

teoria względności Einsteina — тэорыя адноснасці Эйнштэйна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

цэ́ласны, -ая, -ае.

Які ўяўляе сабой унутранае адзінства; цэлы, адзіны.

Цэласная тэорыя.

|| наз. цэ́ласнасць, -і, ж.

Тэрытарыяльная ц. дзяржавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

относи́тельность адно́снасць, -ці ж.;

тео́рия относи́тельности тэо́рыя адно́снасці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карпускуля́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да карпускулы, складаецца з карпускул. Карпускулярная будова рэчыва. Карпускулярнае выпраменьванне.

•••

Карпускулярная тэорыя святла гл. тэорыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Рыто́рыка ’тэорыя аратарскага мастацтва’, рытары́чны ’напышлівы, упрыгожаны словамі’ (ТСБМ), ры́тар ’прамоўца’, ’настаўнік красамоўства’ (ТСБМ). З грэч. ῥητορική.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пазна́нне, -я, н.

1. гл. пазнаць.

2. мн. -і, -яў. Набыццё ведаў, спасціжэнне заканамернасцей аб’ектыўнага свету.

П. законаў прыроды.

Тэорыя пазнання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)