пакаці́цца, ‑качуся, ‑коцішся, ‑коціцца;
1. Пачаць рухацца, пераварочваючыся ў якім‑н. напрамку (пераважна пра круглыя прадметы).
2. Паехаць, пачаць рухацца (аб транспартных сродках).
3.
4.
5. Пацячы (пра слёзы, пот).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БЫ́КАЎ (Васіль Уладзіміравіч) (
Тв.:
Літ.:
Буран В.А. Васіль Быкаў: Нарыс творчасці.
Дедков Я. Василь Быков: Очерк творчества.
Адамовіч А. На бестэрміновай перадавой // Адамовіч А. Здалёк і зблізку.
Бечык В.
Бугаёў Дз. Пра дзве кніжкі Васіля Быкава // Бугаёў Дз. Шматграннасць.
Яго ж Васіль Быкаў.
Яго ж. Праўда і мужнасць таленту.
Вярцінскі А. Подзвіг ратны, подзвіг творчы // Вярцінскі А. Высокае неба ідэала.
Каваленка В. Маладосць і мудрасць — сёстры // Каваленка В. Жывое аблічча дзён.
Андраюк С. Традыцыі і сучаснасць.
С.А.Андраюк.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
валі́ць, валю́, ва́ліш, ва́ліць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
таямні́ца, ‑ы,
1. Тое, што яшчэ не пазнана, не стала вядомым.
2. Тое, што наўмысна хаваецца ад іншых, трымаецца ў сакрэце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чака́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е;
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
блі́зкі
1. (в пространстве) бли́зкий, бли́жний, близлежа́щий;
2. (во времени) бли́зкий;
3. (хорошо знакомый, связанный дружбой, любовью) бли́зкий;
4.
5.
6.
7.
◊ не б. свет — не бли́зкий свет;
за б. свет — за бли́зкий свет;
быць у блі́зкіх адно́сінах — (з кім) быть в бли́зких отноше́ниях (с кем)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па¹,
I. з
1. Указвае на прадмет, паверхню або межы, дзе што
2. Абазначае кола дзейнасці або сферу распаўсюджвання дзейнасці.
3. Указвае прамежак часу, перыяд, на працягу якога што
4. Паказвае дзеянне, што выклікае які
5. 3 дапамогай чаго
6. У адпаведнасці, згодна з чым
7. Указвае на прадмет ці асобу, а таксама на якасць, уласцівасць каго-, чаго
8.
9. Указвае на прычыну дзеяння.
10. 3 мэтай, для чаго
11.
12. Указвае на колькасць пры размеркаванні, абазначэнні цаны, паслядоўнасці, на велічыню, памер.
13. У спалучэнні з
а)
б)
в) асабліва спалучаюцца: па паўтара, па паўтары.
II. з
1. таксама з
2.
3. Указвае на прадмет як мэту руху ці перамяшчэння.
III. з
1. Указвае на паверхню ці мяжу, дзе што
2. Указвае на месцы, што наведваюцца кім
3. Указвае на тое, на што накіравана якое
4. Пасля чаго
5. Указвае на меру часу ці на тэрмін.
6. Указвае на падставу, аснову якога
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падхапі́ць, ‑хаплю, ‑хопіш, ‑хопіць;
1. Схапіўшы або абхапіўшы рукамі, падняць, падтрымаць.
2. Схапіць у момант палёту, падзення; злавіць.
3. Рэзкім, паспешлівым рухам узяць, прыхапіць мімаходам з сабой.
4.
5. Прадоўжыць, падтрымаць пачатае другім.
6. Пачаць падпяваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стано́вішча, ‑а,
1. Месца знаходжання, размяшчэння каго‑, чаго‑н. у прасторы.
2. Пастава цела або яго частак; поза.
3. Абставіны, выкліканыя якімі‑н. умовамі.
4. Сукупнасць грамадска-палітычных адносін, абставіны грамадскага жыцця.
5. Месца ў грамадстве, роля ў грамадскім жыцці.
6. Рэжым, распарадак дзяржаўнага, грамадскага жыцця, устаноўленага ўладай.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падысці́, падыду, падыдзеш, падыдзе;
1. Ідучы, наблізіцца да каго‑, чаго‑н.
2. Прайсці крыху.
3. Прыблізіцца да чаго‑н., дайсці да мяжы чаго‑н. (пра дарогу, раку, ваду і пад.).
4.
5. Здолець заваяваць чыё‑н. давер’е, выклікаць прыхільнасць каго‑н. да сябе.
6. Падняцца, павялічыцца (пра цеста).
7. Быць прыдатным, адпаведным каму‑, чаму‑н. па сваіх памерах, якасці, форме.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)