су́дна 1, ‑а, н.
Плавальнае збудаванне, прызначанае для транспартных, тэхнічных, навуковых і ваенных мэт. Судна на падводных крылах. □ Непадалёк, за эстакадай прайшло ваеннае патрульнае судна берагавой аховы. Лынькоў. Да ракеты набліжалася многа суднаў — беласнежныя яхты, лёгкія катэры, глісеры, маторныя лодкі. Гамолка.
су́дна 2, ‑а, н.
1. Пасудзіна для спаражнення, якая падаецца ляжачым хворым. Падкладное судна.
2. Абл. Вядро. Ідучы вуліцай, Глушкевіч убачыў, як насустрач яму ад студні набліжалася рослая жанчына з суднамі вады. Дуброўскі. І пасля на працы, ўсюды Пасаблялі хто ў чым: То суцешаць Кацярыну, То ёй песню запяюць, То сажнуць яе часціну, То ёй судны паднясуць. Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плаўба́за, ‑ы, ж.
Марское судна, прызначанае для прыёму і перапрацоўкі рыбы і інш. прадуктаў марскога промыслу, а таксама для забеспячэння і абслугоўвання прамысловых суднаў; дапаможнае судна, якое забяспечвае базіраванне злучэнняў караблёў; плавучая база.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КЛІ́РЭНС (англ. clearance),
1) тое, што дарожны прасвет.
2) Прасвет паміж воднай паверхняй і днішчам судна на падводных крылах.
т. 8, с. 345
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
буксі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., што.
Цягнуць за сабой на канаце (другое судна, аўтамашыну і пад.).
|| наз. буксі́раванне, -я, н. і буксіро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крэн, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. Нахіл набок (судна, самалёта).
Даць к.
2. перан. Змяненне напрамку дзейнасці, паварот да іншых задач.
К. у бок павышэння якасці прадукцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нава́л, -у, м.
1. гл. наваліць¹.
2. Куча чаго-н. наваленага.
Ліквідаваць н. трэсак.
3. Дакрананне корпусам да борта іншага судна або прычала ў выніку няўдалага манеўру (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бра́ндэр, ‑а, м.
1. Судна, нагружанае выбуховымі або лёгказапальнымі рэчывамі, якое прызначалася даўней для падпальвання непрыяцельскіх суднаў.
2. Судна, якое затапляецца пры ўваходзе ў гавань, бухту з мэтай загарадзіць уваход або выхад з яе.
[Ням. Brander.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гале́ра, ‑ы, ж.
Вялікае драўлянае мнагавёсельнае ваеннае судна (да пачатку 19 ст.).
[Іт. galera.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адплыццё, ‑я, н.
Адыход (судна) ад берага; выхад у плаванне. Адплыццё парахода.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асто́йлівасць, ‑і, ж.
Спец. Здольнасць судна захоўваць раўнавагу пры плаванні. Астойлівасць карабля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)