deluge​1 [ˈdelju:dʒ] n.

1. пато́п; зале́ва, праліўны́ дождж

2. пато́к; град; лаві́на (перан.);

a deluge of protest(s) пато́к пратэ́стаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

gush​1 [gʌʃ] n. (of) струме́нь, пато́к (таксама перан.);

a gush of emotion пары́ў эмо́цый;

a gush of anger вы́бух гне́ву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hive​1 [haɪv] n.

1. ву́лей;

hive honey со́тавы мёд

2. пчалі́ны рой;

a hive of city activity гарадскі́ ву́лей (перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

inquest [ˈɪŋkwest] n. (on/into)

1. сле́дства, дазна́нне;

a coroner’s inquest пе́ршаснае рассле́даванне прычы́н і абста́він сме́рці

2. рассле́даванне, разбо́р (перан.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tame​2 [teɪm] v. прыруча́ць, утаймо́ўваць, дрэсірава́ць;

tame a horse аб’язджа́ць каня́;

tame smb.’s tongue перан. укараці́ць чый-н. язык

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wíderspiegeln, widerspíegeln

1. vt адлюстрава́ць, пака́зваць (тс. перан.)

2. ~, sich адбіва́цца (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гара́чы, -ая, -ае.

1. Які мае высокую тэмпературу, моцна нагрэты.

Гарачая пліта.

Гарачае лета.

Г. цэх (таксама перан.: увогуле шкодная вытворчасць). Падаць гарачае (наз.). Гарачая апрацоўка металаў.

2. перан. Поўны сілы, страсны, палкі.

Г. заступнік.

3. перан. Вельмі напружаны, які праходзіць у інтэнсіўным, напружаным рытме.

Гарачая работа.

Г. бой.

Гарачая пара жніва.

4. перан. Запальчывы, нястрыманы.

◊

Гарачая галава — пра залішне паспешлівага, нястрыманага чалавека.

Па гарачых слядах — адразу.

Пад гарачую руку (разм.) — у момант злосці, раздражнення.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

учэ́пісты, -ая, -ае.

1. Здольны чапляцца, хапацца і моцна трымацца за каго-, што-н.

Учэпістыя кіпцюры.

У. погляд (перан.).

2. перан. Які добра запамінае што-н. (пра памяць, розум).

Учэпістая памяць.

3. перан. Вельмі ўпарты, які настойліва дабіваецца сваёй мэты.

У. чалавек.

Учэпіста (прысл.) трымацца за свае погляды.

|| наз. учэ́пістасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

засаката́ць, -качу́, -ко́чаш, -ко́ча; -качы́; зак.

1. Пачаць сакатаць.

Куры засакаталі.

2. перан. Гучна несупынна пачаць гаварыць.

3. перан. Пра што-н., што раўнамерна стукае, гучыць сокатам (разм.).

Дзесьці недалёка засакатаў кулямёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пігме́й, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Чалавек, які належыць да аднаго з нізкарослых плямён Афрыкі або Азіі, а таксама (перан.) увогуле пра чалавека малога росту.

2. перан. Пра нікчэмнага, абмежаванага чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)