снабжа́ ть несов.
1. забяспе́ чваць; (доставлять) дастаўля́ ць;
2. (добавлять к чему-л.) дава́ ць ; см. снабди́ ть
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пстры́ каць , -аю, -аеш, -ае; незак.
1. каго-што . Даваць пстрычкі каму-н.
П. па лбе.
2. чым і без дап. Утвараць кароткія рэзкія гукі.
П. пальцамі.
3. перан. разм. ).
Чаго пстрыкаеш, чым незадаволены?
|| аднакр. пстры́ кнуць , -ну, -неш, -не; -ні́ .
|| наз. пстры́ канне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́ сціся , 1 і 2 ас. не ўжыв. , вядзе́ цца; вёўся, вяла́ ся, вяло́ ся; вядзіся; незак.
1. Адбывацца, ажыццяўляцца, праводзіцца.
Вядзецца барацьба за высокую якасць прадукцыі.
Вядзецца шырокае жыллёвае будаўніцтва.
2. Гадавацца, даваць прыплод.
У нас свінні добра вядуцца.
3. безас.
Так у нас здаўна вядзецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
клясці́ ся , кляну́ ся, кляне́ шся, кляне́ цца; клянёмся, кленяце́ ся, кляну́ цца; кля́ ўся, кляла́ ся, -ло́ ся; кляні́ ся; незак.
1. чым і без дап. Даваць клятву; урачыста абяцаць што-н. ; прысягаць.
Клянёмся Радзіму аберагаць.
К. ў вернасці сябрам.
2. Праклінаць каго-н.
|| зак. паклясці́ ся , -кляну́ ся, -кляне́ шся, -кляне́ цца; -клянёмся, -кленяце́ ся, -кляну́ цца; пакля́ ўся, -кляла́ ся, -ло́ ся; -кляні́ ся.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ЛА́ МЫ (Lama),
род млекакормячых жывёл сям. вярблюдавых атр. мазаляногіх. 1 дзікі від — гуанака і 2 свойскія формы: уласна Л. (L. guanicoe glama) і альпака . Пашыраны ў стэпах (пампа), паўпустынях і гарах Паўд. Амерыкі.
Свойскія Л. буйнейшыя за дзікіх (маса да 110 кг ). Не маюць гарба. Афарбоўка цела стракатая. Бегаюць інахаддзю. Расліннаедныя. Дзікія і свойскія Л. пры скрыжаванні могуць даваць пладавітае патомства. Нараджаюць 1, зрэдку 2 дзіцянят. Свойскія Л. прыручаны інкамі 4—4,5 тыс. гадоў назад. Л. выкарыстоўваюць як уючных жывёл на горных дарогах. З шэрсці самак вырабляюць грубыя тканіны і вяроўкі.
Лама .
т. 9, с. 116
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ганьбава́ ць , ‑бую, ‑буеш, ‑буе; незак.
1. каго-што . Даваць ганьбу, знаходзіць заганы, недахопы.
2. кім-чым . Грэбаваць, пагарджаць. Не ганьбуй старым ботам, пакуль новага не пашыў. Прыказка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мы́ ліцца , ‑люся, ‑лішся, ‑ліцца; незак.
1. Намыльваць сябе мылам.
2. Распускаючыся ў вадзе, даваць пену. Глей аж сіні, мыліцца, як сапраўднае мыла. Ваданосаў .
3. Зал. да мыліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
удо́ йнасць , ‑і, ж.
1. Здольнасць жывёлы даваць тую або іншую колькасць малака. Правільны догляд за каровамі амаль удвая павысіў іх удойнасць. «Полымя» .
2. Тое, што і удой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на-гара́ прысл. спец. á ge, zutá ge;
дава́ ць ву́ галь на-гара́ ó hle fördern
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
імунізава́ ць , ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак. , каго-што .
1. Зрабіць (рабіць) каго‑, што‑н. імунным да чаго‑н.
2. Даць (даваць ) каму‑н. імунітэт (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
