bestáunen vt глядзе́ць са здзіўле́ннем, дзіві́цца (з каго-н., з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchstarren vi (D) ува́жліва глядзе́ць усле́д; утаро́піцца ўсле́д (каму-н., чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áffen

1. vi разм. пагардл. глядзе́ць, пазіра́ць

2. ~, sich разм. пазіра́ць мане́рна [напы́шліва] )

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ángucken vt разм. глядзе́ць, вы́трашчыць во́чы (на каго-н., на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánschauen vt глядзе́ць (на каго-н., на што-н.); разгляда́ць (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Праза́рыты ’празорлівы’ (Мат. Гом.), праварынны ’вельмі разумны’ (Ян.), ’уніклівы’ (мазыр., Г4). Слова па паходжанню з’яўляецца залежным дзеепрым. прошл. часу ад празарыць. Слова таго ж кораня, што і зрэнка, узор з іншай ступенню агаласоўкі. Параўн. рус. дыял. зарить ’глядзець на што-небудзь, не адрываючыся’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пра́сты ў песні: Пайду я на пра́сты глядзець, як мая мілая прадзець (міёр., Ант.). Значэнне, відавочна, ’папрадухі’. Ад прасці з суф. ‑т‑. Аб суфіксацыі гл. Карскі 2–3, 30; Слаўскі, SP, 2, 35 і наст. Суфікс праславянскі, непрадуктыўны, таму слова з’яўляецца архаізмам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

звані́ца ж. Glóckenturm m -(e)s, -türme;

◊

глядзе́ць са сваёй звані́цы на што-н. etw. aus der Fróschperspektive [-və] séhen*; Kírchturmpolitik betréiben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

patrzeć

patrz|eć

незак. глядзець, пазіраць;

~eć w przyszłość — пазіраць у будучыню;

dobrze mu z oczu ~y — па вачах відаць, што ён добры чалавек;

darowanemu koniowi nie ~y się w zęby — доранаму каню ў зубы не глядзяць;

~eć wilkiem — пазіраць (глядзець) воўкам;

~eć przez palce — глядзець праз пальцы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ко́со нареч.

1. ко́са;

2. перен. ско́са, скры́ва;

ко́со смотре́ть на кого́-, что́-л. ско́са (скры́ва) глядзе́ць на каго́-, што-не́будзь.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)