улада́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які валодае правам наследавання ўлады.
2. Схільны загадваць, падначальваць сабе.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
улада́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які валодае правам наследавання ўлады.
2. Схільны загадваць, падначальваць сабе.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
улада́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
1. Правіць краінай, дзяржавай; быць уладаром, мець уладу над кім‑, чым‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эле́гія, ‑і,
1. Лірычны верш, прасякнуты пачуццём смутку, журбы, роздуму.
2. Вакальны ці інструментальны твор сумнага, задуменнага характару.
3.
[Грэч. elegéia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АФРЫКА́НСКАЯ ПЛАТФО́РМА,
старажытная дакембрыйская платформа Гандванскай групы, якая займае амаль увесь Афрыканскі мацярык (за выключэннем Атласкіх і Капскіх гор), Аравійскі
М.А.Нагорны.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ЛІСТ ДА АБУХО́ВІЧА»,
помнік
Публ.: Хрэстаматыя па старажытнай беларускай літаратуры.
Літ.:
Даўгяла Д.І. З беларускага пісьменства XVII
В.А.Чамярыцкі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАЗІ́ЦЫЯ (ад
1) пункт гледжання па якім-небудзь пытанні; акрэсленая ацэнка факта, з’явы, падзеі; дзеянні, паводзіны, што зыходзяць з гэтай ацэнкі (П. ў спрэчках, П. чакання і да т.п.).
2) Ваенная П. — паласа (раён, участак) мясцовасці (акваторыі), занятая або намечаная для заняцця войскамі. П., як правіла, абсталёўваюцца ў
3) Становішча, размяшчэнне чаго-небудзь (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Errat homo vere, qui credat cuique placere
Глубоко ошибается тот человек, который стремится нравиться всем.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
пераве́сці¹, -вяду́, -вядзе́ш, -вядзе́; -вядзём, -ведзяце́, -вяду́ць; -вёў, -вяла́, -ло́; -вядзі; -ве́дзены;
1. каго (што). Ведучы, перамясціць цераз якую
2. каго-што. Перамясціць з аднаго месца на другое, размясціць у іншым месцы.
3. каго (што). Назначыць на іншае месца, пасаду
4. што. Перадаць, пераслаць.
5. што. Падаць у іншых велічынях, у другіх знаках.
6. што. Перанесці, перарысаваць на што
Перавесці дух, дыханне —
1)
2) зрабіць кароткі перапынак, перадышку ў чым
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ти́хий
ти́хая ночь ці́хая ноч;
ти́хий го́лос ці́хі го́лас;
ти́хий ход ці́хі ход;
ти́хая ра́дость ці́хая ра́дасць;
ти́хие де́ти ці́хія дзе́ці;
◊
в ти́хом о́муте че́рти во́дятся у ці́хім бало́це чэ́рці расту́ць; хто ці́ха хо́дзіць, той гу́ста ме́сіць; ці́хая свіння́
ти́хой са́пой ці́хай са́пай.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нара́, ‑ы;
Паглыбленне пад зямлёй, часта з некалькімі хадамі, якое вырыта жывёлінай і служыць ёй жыллём.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)