аўтаэкало́гія, аўтэкало́гія

(ад аўта- + экалогія)

раздзел экалогіі, які вывучае прыстасавальнасць асобных відаў раслін і жывёл да ўмоў асяроддзя і спосабу жыцця віду (параўн. сінэкалогія).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўтафазіро́ўка

(ад аўта- + фаза)

аўтаматычнае падключэнне частаты абарочвання часціцы ў паскаральніку да частаты паскараючага электрычнага поля, якое забяспечвае паскарэнне электронаў, пратонаў і іншых зараджаных часціц.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bumper

[ˈbʌmpər]

1.

n.

1) ба́мпэр -а m. (а́ўта)

2) напо́ўненая шкля́нка або́ ку́бак

3) не́шта незвыча́йна вялі́кае

2.

adj., informal

бага́ты, шчо́дры

a bumper crop — бага́ты ўраджа́й збо́жжа

3.

v.t.

налі́ць ро́ўна зь берага́мі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

размеркава́льны

1. Vertéilungs-;

размеркава́льны пункт Vertéilungsstelle f -, -n;

2. тэх.:

размеркава́льны шчыт эл. Scháltbrett n -(e)s, -er;

размеркава́льная прыла́да Vertéileranlage f -, -n;

размеркава́льны вал аўта Nóckenwelle f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рыча́г м. фіз., тэх., буд. Hébel m -s, -;

рыча́г пераключэ́ння перада́ч аўта Schálthebel m;

плячо́ рычага́ Hébelarm m -es, -e;

◊

вы́карыстаць усе́ рычагі́ перан. álle Hébel in Bewégung setzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Gas n -es, -e газ; вайск. атру́тнае рэ́чыва;

das ~ ábstellen адключы́ць газ;

das ~ ánstecken уключы́ць газ;

~ gében* аўта, ав. даць газ; перан. паднале́гчы на пра́цу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аўтакаліма́цыя

(ад аўта- + калімацыя)

напрамак светлавых прамянёў, пры якім яны, выходзячы з каліматара паралельным пучком, адбіваюцца ад плоскага люстэрка і праходзяць аптычную сістэму ў зваротным напрамку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ВАКЗА́Л (ад англ. Vauxhall — назва забаўляльнай установы каля Лондана ў 17 ст.),

будынак ці комплекс будынкаў, збудаванняў і прыстасаванняў для абслугоўвання пасажыраў, кіравання рухам транспарту і размяшчэння службовага персаналу. Адрозніваюць чыгуначныя, рачныя, марскія, аўта- і аэравакзалы, а таксама аб’яднаныя, ці комплексныя (напр., чыгуначна-аўтобусны). Першыя вакзалы з’явіліся з пачаткам пасажырскіх перавозак па чыгунцы (напр., вакзалы на лініі Стоктан—Дарлінгтан у Англіі, 1822—25).

На Беларусі чыгуначныя вакзалы будавалі адначасова з пракладкай чыгунак. Будынак вакзала (Віленскага) у Мінску адкрыты ў 1874 (перабудаваны ў 1939, пасля Айч. вайны адноўлены ў 1949, з 1980-х г. узводзяцца новыя будынкі), у 1866 пабудаваны Віцебскі чыгуначны вакзал, да 1867 — чыг. вакзал у Гродне (у 1948 рэканструяваны, у 1986 пабудаваны новы), у 1886 — Брэсцкі чыгуначны вакзал (у 1956 рэканструяваны), у 1-й пал. 20 ст. пабудаваны Магілёўскі чыгуначны вакзал, Слонімскага вакзала будынак. Адноўлены разбураныя ў Айч. вайну і рэканструяваны вакзал ў Баранавічах (1947), Гомелі (1948), Оршы (1951), Полацку (1953). Пабудаваны аэравакзалы: у Мінску (гл. Мінскія аэрапорты), Брэсцкі аэравакзал, у Гродне (1962), Салігорску (1965), Бабруйску (1966), Гомелі (1976), Магілёве (1971). У ліку буйных аўтавакзалаў Беларусі Мінскі аўтавакзал «Усходні». На суднаходных рэках будуюцца рачныя вакзалы (Мазырскі рачны вакзал).

т. 3, с. 463

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рэйс м.

1. аўта, марск. Fahrt f -, -en;

далёкі рэйс Férnfahrt f -;

рабі́ць рэйсы verkéhren vi (s);

2. ав. Flug m -(e)s, Flüge;

спецыя́льны рэйс Sónderflug m;

зваро́тны рэйс Rückflug m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рэ́мень м. Ríemen m -s, -, Gurt m -es, -e;

паясны́ рэ́мень Gürtel m -s, -; вайск. Kóppel n -s, -;

прывадны́ рэ́мень Tréibriemen m;

прывязны́ рэ́мень, рэ́мень бяспе́кі ав., аўта Ánschnallgurt m, Sícherheitsgurt m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)