уро́да

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уро́да уро́ды
Р. уро́ды уро́д
Д. уро́дзе уро́дам
В. уро́ду уро́д
Т. уро́дай
уро́даю		 уро́дамі
М. уро́дзе уро́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шука́льнік

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шука́льнік шука́льнікі
Р. шука́льніка шука́льнікаў
Д. шука́льніку шука́льнікам
В. шука́льніка шука́льнікаў
Т. шука́льнікам шука́льнікамі
М. шука́льніку шука́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вайско́вец, -ко́ўца, мн. -ко́ўцы, -ко́ўцаў, м. (разм.).

Асоба, якая знаходзіцца на ваеннай службе; ваеннаслужачы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

іера́рх, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба, якая адносіцца да вышэйшай царкоўнай іерархіі; епіскап.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

імпрэса́рыа, нескл., м.

Асоба, якая арганізоўвае канцэрты, гастролі артыстаў і пад.

Знакаміты балетны і.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

му́фтый, -я, мн. -і, -яў, м.

Асоба вышэйшага мусульманскага духавенства, вучоны-багаслоў, тлумачальнік Карана.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пастаўшчы́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.

Асоба, арганізацыя, якія пастаўляюць матэрыялы, тавары.

Завод-п.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цэ́нзар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Асоба, якая ажыццяўляе цэнзуру.

|| прым. цэ́нзарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ню́хальнік

‘асоба - той, хто нюхае (вынюхвае) што-небудзь’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ню́хальнік ню́хальнікі
Р. ню́хальніка ню́хальнікаў
Д. ню́хальніку ню́хальнікам
В. ню́хальніка ню́хальнікаў
Т. ню́хальнікам ню́хальнікамі
М. ню́хальніку ню́хальніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падбіра́льнік

‘асоба - той, хто падбірае што-небудзь; прылада’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падбіра́льнік падбіра́льнікі
Р. падбіра́льніка падбіра́льнікаў
Д. падбіра́льніку падбіра́льнікам
В. падбіра́льніка падбіра́льнікаў
Т. падбіра́льнікам падбіра́льнікамі
М. падбіра́льніку падбіра́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)