мікраба́р

(ад мікра- + бар)

адзінка вымярэння ціску, мільённая частка бара.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікраме́ры

(ад мікра- + гр. meros = частка)

дробныя бластамеры (параўн. макрамеры).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

морф

(гр. morphe = форма)

лінгв. найменшая непадзельная значная частка слова.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

праскамі́дыя

(гр. proskomide)

частка царкоўнага богаслужэння, калі рыхтуюцца святыя дары.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

субкантыне́нт

(ад суб- + кантынент)

вялікая, геаграфічна дакладна акрэсленая частка кантынента.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэламе́ра

(ад гр. telos = канец + meros = частка)

канцавы ўчастак храмасомы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фе́ты

(гр. thetes)

немаёмасная частка свабоднага насельніцтва ў Стараж. Грэцыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цэта́н

(ад гр. ketos = кіт)

насычаны вуглевадарод, састаўная частка нафты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шэльф

(англ. shelf)

прыбярэжная частка дна Сусветнага акіяна, мацерыковая водмель.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Секу́нда ‘шасцідзесятая частка мінуты’ (ТСБМ). Позняе запазычанне праз польск. sekunda ці рус. секу́нда, што ўзыходзяць да новалац. secunda, скарочанага з лац. pars minuta secunda літаральна ‘іншая меншая частка’ ў адносінах да мінуты; лац. secundus ‘другі’, г. зн. ‘наступны’ паходзіць ад дзеяслова sequī ‘ісці па слядах’ (Сной₂, 646; Глухак, 543).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)