зале́жаць

1. ábhängen* vi, ábhängig sein (ад каго-н., ад чаго-н. von D); zusámmenhängen* vi (ад чаго-н. mit D);

ад чаго́ гэ́та зале́жыць? worán liegt es?;

гэ́та ад мяне́ не зале́жыць das liegt nicht an mir;

2. грам. (быць падпарадкаваным) úntergeordnet sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

до́за

(фр. dose < с.-лац. dosis, ад гр. dosis = порцыя, прыём)

1) дакладна адмераная колькасць, норма чаго-н. (напр. д. лякарства, д. радыеактыўнага апрамянення);

2) перан. некаторая частка чаго-н. (напр. д. іроніі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эвалю́цыя

(лац. evolutio = разгортванне)

працэс развіцця чаго-н., змянення ад аднаго стану да другога; бесперапынная колькасная змена чаго-н., якая падрыхтоўвае якасную змену (напр. э. жывёльнага свету, э. мастацтва, э. светапогляду); параўн. рэвалюцыя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

reorganization

[ri,ɔrgənəˈzeɪʃən]

n.

1) унясе́ньне зьме́наў у будо́ву, арганіза́цыю чаго́-н., рэарганізава́ньне n.

2) рэарганіза́цыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

repentant

[rɪˈpentənt]

adj.

які ка́ецца (што зрабі́ў яко́е зло або́ за грахі́); які́ шкаду́е чаго́-н.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

conditioned

[kənˈdɪʃənd]

adj.

1) умо́ўны, абумо́ўлены, зале́жны ад чаго́

conditioned reflex — умо́ўны рэфле́кс

2) адпаве́дны но́рмам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

in return

узаме́н чаго́

in return for — у адпла́ту за што, у абме́н на што

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inconclusive

[,ɪnkənˈklu:sɪv]

adj.

1) неперакана́льны, незако́нчаны, неперакана́ўчы (пра абвінава́чаньне)

2) які́ не выраша́е чаго́-н. сумне́ўнага

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

insensible

[ɪnˈsensəbəl]

adj.

1) нячу́лы

2) (of) нясьве́дамы, несьвядо́мы чаго́-н.; абыя́кавы

3) непрыто́мны

4) неадчува́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

instruct

[ɪnˈstrʌkt]

v.t.

1) вучы́ць, навуча́ць каго́ чаго́; трэнірава́ць, адуко́ўваць

2) кірава́ць

3) інфармава́ць

4) тлума́чыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)