old [əʊld] adj.
1. (пра ўзрост ) a six-year old girl шасцігадо́ вая дзяўчы́ нка;
How old are you? Колькі табе гадоў?;
She is old enough to know better. У яе ўзросце трэба ўжо добра разумець, што да чаго.
2. стары́ ;
an old man/woman стары́ /стара́ я;
old age ста́ расць;
get/grow old ста́ рыцца, старэ́ ць
3. стары́ , пано́ шаны;
old rags рыззё, стары́ зна;
the same old excuses адны́ я і ты́ я ж апраўда́ нні
4. былы́ ; ране́ йшы; міну́ лы;
Old English стараанглі́ йская мо́ ва;
Things were different in the old days. Даўней усё было па-іншаму.
♦
an old wives’ tale ба́ біны/бабу́ ліны ка́ зкі, ба́ бскія плёткі;
as old as the hills стары́ як свет;
for old time’s sake па старо́ й па́ мяці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
◎ По́ стары ’пажылы чалавек, стараваты’ (Сл. Брэс. ; ТС ), н.-луж. póstary ’стараваты’, серб. постар ’даволі стары ’, параўн. балг. ηό‑стар ’старэйшы’, макед. постар ’тс’. Прыстаўка па‑ (< *po‑ , гл.) нясе семантыку меншай ступені праяўлення якасці, абазначанай утваральным словам (Сцяцко, Афікс. наз. , 241), параўн. по‑высокі ’высакаваты’ (Нас. ). Да стары
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Кя́ блы ’вялы, стары , друзлы’. Параўн. літ. keblas ’слабы, хілы’ (Сл. паўн.-зах. , 2, 597). Балтызм.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
герантакра́ тыя
(ад гр. geron, -ntos = стары чалавек + -кратыя )
уяўная ранняя форма арганізацыі грамадства, пры якой улада нібыта належала старэйшым.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
запаве́ т м. n é nt n
Но́ вы запаве́ т é ues Testamé nt;
Стары́ запаве́ тÁ ltes Testamé nt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прытапта́ цца сов.
1. притопта́ ться; примя́ ться;
зямля́ ~та́ лася — земля́ притопта́ лась;
2. прост. ослабеть от старости ) сдать;
стары́ ~та́ ўсяи́ к сдал
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
sea dog
1) стары́ , быва́ лы, дасьве́ дчаны мара́ к; марскі́ воўк
2) цюле́ нь -я m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
пада́ цца , -а́ мся, -асі́ ся, -а́ сца; -адзі́ мся, -асце́ ся, -аду́ цца; -а́ ўся, -ала́ ся, -ло́ ся; зак.
1. Пасунуцца, ссунуцца з месца.
П. ўсім целам назад.
Дзверы лёгка падаліся пад напорам.
2. Адправіцца, накіравацца куды-н. (разм. ).
П. ў горад.
П. на вучобу.
3. перан.
Стары вельмі падаўся за апошні год.
|| незак. падава́ цца , -даю́ ся, -дае́ шся, -дае́ цца; -даёмся, -даяце́ ся, -даю́ цца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паро́ ць ², пару́ , по́ раш, по́ ра; пары́ ; незак. , што.
1. Разразаць, раз’ядноўваць па швах (сшытае).
П. стары халат.
2. У выразах: пароць глупства (разм. ) — рабіць або гаварыць абы-што; пароць гарачку (разм. , неадабр. ) — рабіць што-н. неабдумана, паспешліва.
|| зак. распаро́ ць , -пару́ , -по́ раш, -по́ ра; -пары́ ; -по́ раты (да 1 знач. ).
|| наз. по́ рка , -і, Д М ж. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
старыка́ н , ‑а, м.
Разм. Стары чалавек, стары . [Тапаркоў:] — А як сям’я, бацька Гэлі? Сімпатычнейшы старыкан. Навуменка . Ніхто не разумее сабе дэпо без фігуры гэтага сівага, любага старыкана. Шынклер . Вастраносы гаспадар флягі ахвотна растлумачыў: — Бярозавік на хлебных скарынках. Учора ў мястэчку адзін старыкан удружыў. Беразняк .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)