мікраінфа́ркт

(ад гр. mikros = малы + лац. infarctus = набіты, напоўнены)

мед. дробнаачаговы інфаркт.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ВАЯВО́ДКА, Ваявудка (Wojewódka) Бярнард (?, Кракаў — 26?.7.1554), польскі матэматык, друкар і перакладчык. Аўтар кн. «Алгарытм — навука лічбы» (Кракаў, 1553). У 1553 пераехаў з Кракава ў Брэст, дзе ўзначаліў адну з Брэсцкіх друкарняў. Першыя кнігі, выдадзеныя Ваяводкам (Вялікі і Малы Катэхізісы, перакладныя тэалагічныя творы Крыштофа Імлера і Урбана Рэгіуса), адпавядалі патрэбам рэфармацыйнага руху. Верагодна, удзельнічаў у падрыхтоўцы да выдання Брэсцкай бібліі (1563).

т. 4, с. 51

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

О́бель (*вобель) ’зусім, цалкам’ (Горб.) ад *воб‑вель да вялікі (гл.), як вобмаль (гл. малы).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бянтэ́жыцца, ‑жуся, ‑жышся, ‑жыцца; незак.

Хвалявацца, непакоіцца, губляцца. Калі .. [Кастусь] называў яе не «Волька», а «Волечка», яна чырванела і бянтэжылася. Чорны. Жора не бянтэжыўся ў гэтым шумлівым акружэнні, — аглядваючы дзяўчат чорнымі цікаўнымі вачамі, малы адказваў спакойна. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недастатко́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які не адпавядае чаму‑н., якім‑н. патрэбам. Недастатковыя сродкі. Недастатковыя тэмпы росту вытворчасці. // Слабы, малы. Недастатковы вопыт.

2. Які патрабуе папаўнення, няпоўны; нездавальняючы. Недастатковыя веды. // Негрунтоўны, несур’ёзны. Недастатковая прычына для слёз.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

leaflet

[ˈli:flət]

n.

1) малы́ або́ малады́ лісто́к

2) улётка, лісто́ўка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mouthful

[ˈmaʊӨfəl]

n., pl. -fuls

глыто́к -ка́ m.; малы́ кава́лак; по́ўны рот

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

remnant

[ˈremnənt]

n.

1) малы́ аста́так

2) адрэ́зак -ка m. (ткані́ны, сту́жкі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

scrubby

[ˈskrʌbi]

adj.

ні́зкі, нізкаро́слы; малы́

scrubby trees — нізкаро́слыя дрэ́вы

•

- scrubby land

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

snowmobile

[ˈsnoʊmə,bi:l]

n.

1) сьнегахо́д -а m.

2) скіду́, indecl., малы́ сьнегахо́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)