усплы́сці і усплы́ць, -ыву́, -ыве́ш, -ыве́; -ывём, -ывяце́, -ыву́ць; усплы́ў, -лыла́, -
1. Узняцца з глыбіні вады на паверхню.
2. (1 і 2
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
усплы́сці і усплы́ць, -ыву́, -ыве́ш, -ыве́; -ывём, -ывяце́, -ыву́ць; усплы́ў, -лыла́, -
1. Узняцца з глыбіні вады на паверхню.
2. (1 і 2
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зрасці́, ‑сце;
1. Пакрыцца расліннасцю; зарасці, абрасці.
2. Вырасці, густа парасці; урадзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрада́ць 1, ‑дам, ‑дасі, ‑дасць; ‑дадзім, ‑дасце, ‑дадуць;
Прадаць усю маёмасць дарэшты (звычайна па частках).
спрада́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Латы́ш 1 ’прадстаўнік асноўнага насельніцтва Латвіі’ (
Латы́ш 2 ’вялікі збан з адной ручкай’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
аджы́ць, -жыву́, -жыве́ш, -жыве́; -жывём, -жывяце́, -жыву́ць; -жы́ў, -жыла́, -
1. Пражыць, скончыць жыць.
2. (1 і 2
3. Вярнуцца да жыцця, стаць зноў жывым, ажыць.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дапячы́, -пяку́, -пячэ́ш, -пячэ́; -пячо́м, -печаце́, -пяку́ць; дапёк, -пякла́, -
1. Скончыць пячы, давесці да поўнай гатоўнасці.
2. чаго. Спячы дадаткова.
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыбы́ць, -бу́ду, -бу́дзеш, -бу́дзе; -бы́ў, -была́, -
1. Прыйсці, прыехаць (
2. (1 і 2
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перазня́ць, -німу́, -німеш, -німе; -ня́ў, -няла́, -
Зрабіць новую здымку (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ужы́ць², -ыву́, -ыве́ш, -ыве́; -ывём, -ывяце́, -ыву́ць; -ы́ў, -ыла́, -
Выкарыстаць, прымяніць што
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
занемагчы́, ‑немагу, ‑няможаш, ‑няможа;
Адчуць недамаганне; занядужаць, захварэць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)