Verbum

палемізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; незак., з кім-чым.

Весці палеміку.

П. з дакладчыкам.

піск, -у, м.

Вельмі тонкі крык, высокі гук, які ўтвараецца кім-н.

Мышыны п.

аніхто́, аніко́га, М ані аб кім, займ. (разм.).

Зусім ніхто.

Праўды а. не абвергне.

саўдзе́льніцтва, -а, н.

Сумесны ўдзел з кім-н. у чым-н. (часцей нядобрым, шкодным).

адарва́насць, -і, ж.

Адсутнасць сувязі з кім-, чым-н., адчужанасць.

А. ад роднага дома.

залюбава́цца, -бу́юся, -бу́ешся, -бу́ецца; -бу́йся; зак., кім-чым.

Любуючыся, заглядзецца.

З. на заход сонца.

ме́сны,

У выразе: месны склон — склон, які адказвае на пытанні аб кім? аб чым?

усачы́ць, усачу́, усо́чыш, усо́чыць; усо́чаны; зак., за кім-чым.

1. Сочачы за кім-, чым-н., паспець заўважыць што-н.

За падзеямі не ў.

2. Назіраючы, не дапусціць чаго-н. непажаданага, утрымаць ад непажаданых учынкаў.

У. за дзіцем.

зна́цца, зна́юся, зна́ешся, зна́ецца; незак. (разм.).

1. з кім-чым. Падтрымліваць знаёмства, мець сувязі з кім-, чым-н.

З такім сябрам я і з. не хачу.

2. на чым. Добра ведаць якую-н. справу.

З. на пчалярстве.