аўтахары́я

(ад аўта- + -харыя)

распаўсюджанне насення і спораў пры дапамозе прыстасаванняў самой расліны, без уздзеяння знешніх фактараў (напр. у фасолі лопае стручок).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

alongside

[əˈlɔŋsaɪd]

1.

adv.

збо́ку, ка́ля бо́ку; бок у бок, по́бач, плячо́ ў плячо́

alongside of — по́бач

2.

prep.

ту́т жа, ка́ля каго́-чаго́

Park alongside of curb — Паста́ў а́ўта ка́ля бардзю́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

аўтаблакіро́ўка

(ад аўта- + блакіроўка)

1) сістэма аўтаматычнай сігналізацыі для рэгулявання руху паяздоў, 2) аўтаматычнае змяненне рэжыму работы тэхнічнага аб’екта (машыны, апарата і інш.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўтамабі́ль

(ад аўта- + лац. mobilis = рухомы)

машына з рухавіком унутранага згарання для перавозкі пасажыраў, грузаў па бязрэйкавых дарогах (напр. легкавы а., грузавы а.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

prove

[pru:v]

v.t.

1) даво́дзіць

2) абгрунто́ўваць

3) выяўля́ць сапра́ўднасьць (асаблі́ва тэстамэ́нту)

4) выяўля́цца; ака́звацца, быць

This book proved interesting — Гэ́тая кні́га аказа́лася ціка́вай

5) спрабава́ць, выпрабо́ўваць (а́ўта)

6) спраўджа́ць пра́вільнасьць (матэматы́чных падлі́каў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пераключа́ць, пераключыць

1. тэх. úmschalten vt;

пераключа́ць перада́чу аўта schálten vt;

2. перан. úmstellen vt;

пераключа́ць прадпрые́мства на но́вую праду́кцыю den Betríeb auf éine néue Produktión úmstellen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рукая́тка ж. Griff m -(e)s, -e, Hándgriff m, Stiel m -s, -e; Kúrbel f -, -n (для вярчэння); Hébel m -s, - (рычаг);

завадна́я рукая́тка аўта Ánlasskurbel f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аўтагра́фія

(ад аўта- + -графія)

спосаб падрыхтоўкі літаграфскай друкарскай формы, пры якім малюнак, выкананы аўтарам-мастаком на паперы, пераносяць на літаграфскі камень або цынкавую пласцінку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўтакла́ў

(ад. аўта- + лац. clavis = ключ)

герметычная пасудзіна, прызначаная для награвання чаго-н. пад высокім ціскам; выкарыстоўваецца ў хімічнай прамысловасці, гідраметалургіі, медыцыне і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аўтатамі́я

(ад аўта- + -тамія)

здольнасць некаторых жывёл пры рэзкім раздражненні адкідваць часткі цела, якія потым узнаўляюцца (напр. яшчаркі адкідваюць хвост, ракі — клюшні, актыніі — шчупальцы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)