непракты́чнасць, ‑і, ж.
1. Уласцівасць непрактычнага. Непрактычнасць прапановы.
2. Адсутнасць практычных адносін да жыцця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэцэсі́ўнасць, ‑і, ж.
Спец. Адсутнасць праяўлення якой‑н. прыкметы бацькоўскіх арганізмаў у гібрыдным патомстве.
[Ад лац. recessus — выдаленне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АПА... (ад грэч. apo з, ад, без),
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае адмаўленне, страту, адсутнасць чаго-н., паходжанне з чаго-н., выдаленне, напр., апагамія, апаміксіс.
т. 1, с. 411
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дысгармо́нія, -і, ж.
1. Парушэнне гармоніі, адсутнасць сугучнасці; немілагучнасць.
2. перан. Разлад, няўзгодненасць, парушэнне адпаведнасці чаго-н. чаму-н.
Д. колераў у пейзажы.
|| прым. дысгармані́чны, -ая, -ае.
Дысгарманічнае спалучэнне колераў.
|| наз. дысгармані́чнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тактII (деликатность) такт, род. та́кту м.;
чу́вство та́кта пачуццё та́кту;
отсу́тствие та́кта адсу́тнасць та́кту;
соблюда́ть такт прытры́млівацца та́кту.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
недаста́ча, ‑ы, ж.
1. Адсутнасць патрэбнай колькасці каго‑, чаго‑н. Недастача вады. □ Хлапец усміхнуўся, і тут выявілася ў яго недастача пярэдніх зубоў. Самуйлёнак.
2. Адсутнасць якой‑н. маёмасці, грошай і пад., выяўленая пры праверцы магазіна, установы і пад. [Жанчына:] — Я ўчотчыца фермы. У мяне вунь недастача, судзіць збіраюцца. Навуменка.
3. Адсутнасць дастатковых сродкаў на пражыццё; недахоп самага неабходнага. З кожнай хаты нуда, Недастача глядзіць. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
засто́й, ‑ю, м.
Адсутнасць руху, нерухомасць. Застой крыві. □ Прынікае вецер гарачым тварам да шырокіх, анямелых у сваім адвечным застоі балот. Колас. // перан. Адсутнасць развіцця, удасканальвання. — Самае страшнае, таварышы, калі людзі звыкаюцца са становішчам, якое ёсць. Гэта называецца кансерватызмам, застоем. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
беззако́нне, ‑я, н.
1. Адсутнасць ці парушэнне законнасці. Поўнае беззаконне.
2. Беззаконнае дзеянне. Чыніць беззаконне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безнагля́днасць, ‑і, ж.
Стан безнагляднага; адсутнасць нагляду за кім‑, чым‑н. Барацьба з дзіцячай безнагляднасцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дыскамфо́рт, ‑у, М ‑рце, м.
Адсутнасць умоў, неабходных для нармальнай жыццядзейнасці людзей, выканання пэўнай работы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)