шматпакаёвы , ‑ая, ‑ае.
Які мае некалькі або шмат пакояў. Шматпакаёвая кватэра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
князь , -я, мн. і́ , -ёў, м.
1. Правадыр войска і правіцель феадальнай манархічнай дзяржавы або асобнага ўдзельнага княства.
Полацкі к.
2. Тытул такіх асоб, які перадаваўся ў спадчыну або прысвойваўся царом як узнагарода, а таксама асоба, якая мела такі тытул.
|| пагард. князёк , -зька́ , мн. і́ , -зько́ ў, м.
|| прым. кня́ жацкі , -ая, -ае.
К. палац.
К. тытул.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
даба́ віць , -ба́ ўлю, -ба́ віш, -ба́ віць; -ба́ ўлены; зак. , каго-шточаго.
1. Даць, наліць, насыпаць і пад. дадаткова, звыш таго, што маецца, што прызначана, або папоўніць тое, чаго не стае.
Д. вады.
Д. солі ў халаднік.
2. Сказаць або напісаць у дадатак.
Д. некалькі слоў да пісьма.
Усё зразумела, д. нечага.
|| наз. дабаўле́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пазва́ льваць , -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.
1. каго-што . Зваліць, паваліць усіх, многіх ці ўсё, многае або спілаваць, ссячы ўсё, многае.
Вецер пазвальваў слупы.
П. сосны.
2. каго-што . Скінуць адкуль-н. усё, многае або ўсіх, многіх.
Ты там не пазвальвай дзяцей з печы.
3. што . Неакуратна зваліць, скідаць усё, многае.
П. рэчы ў кучу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пу́ бліка , -і, ж. зб.
1. Людзі, якія знаходзяцца дзе-н. у якасці гледачоў, слухачоў, наведвальнікаў і пад. , а таксама ўвогуле людзі, грамадства.
Тэатральная п.
Чытацкая п.
На публіку (гаварыць, рабіць і пад. : напаказ; разм. , неадабр. ).
2. Група або разрад людзей, аб’яднаных па якіх-н. агульных прыметах (разм. , жарт. або неадабр. ).
Няварта вадзіцца з такой публікай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спіра́ ль , -і, мн. і -яў, ж.
1. Незамкнутая крывая лінія, якая ўтварае шэраг абаротаў вакол пункта на плоскасці або вакол восі.
2. Дрот, спружына або іншы прадмет, звітыя, скручаныя па такой лініі.
С. для праса.
|| памянш. спіра́ лька , -і, Д М мн. ж. знач. ).
|| прым. спіра́ льны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
флот , -у, М о́ це, мн. о́ ты, -аў і флаты́ , -о́ ў, м.
1. Сукупнасць усіх ваенных ці гандлёвых суднаў краіны або асобнага мора, рачнога басейна.
Рачны ф.
Чарнаморскі ф.
2. Буйное злучэнне ваенна-марскіх суднаў.
○
Паветраны флот — сукупнасць ваенных або грамадзянскіх лятальных апаратаў; авіяцыя.
|| прым. фло́ цкі , -ая, -ае.
Ф. экіпаж.
Сышлі на бераг флоцкія (наз. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
развіва́ ць
1. (расплятаць , раскручваць ) á bwickeln vt vt
2. (што -н. í ckeln vt á lten vt á usbilden vt í eren [trɛ-] або vt мышцы ); schú len vt памяць ); á usbauen vt прамысловасць ); verstärken vt á usdehnen vt вытворчасць )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ле́ пта ж.
1. гіст. манета ў Грэцыі ) Leptó n n é pta;
2. перан. é rflein n Ó bolus m або
◊
уне́ сці сваю́ ле́ пту é rflein bé itragen* [bé isteuern, spé nden], sé inen Dré ier dazú geben* , sé inen Ó bolus entrí chten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
суджэ́ нне , ‑я, н.
1. Выказванне, меркаванне аб чым‑н., погляд на што‑н. Своеасаблівае суджэнне аб імпульсах мастацкай творчасці ёсць і ў развагах лірычнага героя эцюда «Мадонна». Лойка .
2. У логіцы — думка, у якой змяшчаецца сцвярджэнне або адмаўленне чаго‑н. адносна прадмета або з’явы.
•••
Катэгарычнае суджэнне або раздзяляльнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)