Pátenschaft f - шэ́фства (über A – над кім-н.);

die ~ über etw. áusüben узя́ць шэ́фства над чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сумнява́цца (у кім-н., у чым-н.) zwéifeln vi (an D), bezwéifeln vt (A), Zwéifel [Bedénken] hégen [trágen*];

мо́жна не сумнява́цца ў тым, што … es bestéht kéin Zwéifel, dass …

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

схапі́цца

1. (за што-н.) sich fássen, sich hálten* (an A);

2. (уступіць у барацьбу) hándgemein wérden (з кім-н. mit D) (урукапашную); aneinánder geraten* (словамі); einánder ángreifen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уго́днічаць разм. (перад кім-н.) kríechen* vi (s, h) (vor D), líebedienern неаддз. vi (bei, vor D), kátzbuckeln неаддз. vi (vor D); scharwénzeln vi (vor D, um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замацава́нне н.

1. Beféstigung f -, Féstigung f; Veránkerung f -;

2. (за кім-н.) Sícherung f -, Sícherstellung f -; Verbríefung f - (законам і г. д.);

3. фота, тэх. Fixíerung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зжыва́цца разм. sich éinleben (з кім-н. mit D, з чым-н. in A); sich éingewöhnen (з чым-н. in A); sich gewöhnen (з чым-н. an A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пагляда́ць, пагля́дваць

1. (на каго-н., на што-н.) (von Zeit zu Zeit) ánsehen* vt [hínsehen* vi];

2. (за кім-н., за чым-н.) beáufsichtigen vt, überwáchen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пагна́цца:

пагна́цца за кім-н., чым-н. j-m náchfolgen; j-n verfólgen;

◊

пагна́цца за двума́ зайца́мі паго́нішся – ніво́днага не зло́віш wer zwei Hásen zúgleich hetzt, fängt kéinen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

карэспандэ́нт

(фр. correspondant, ад с.-лац. correspondens, -ntis = які адказвае)

1) супрацоўнік газеты, часопіса, радыё, тэлебачання, які дасылае ім звесткі пра бягучыя падзеі;

2) асоба, якая вядзе з кім-н. перапіску;

3) асоба або ўстанова (фірма, банк), якая выконвае фінансавыя, камерцыйныя даручэнні для другой асобы або ўстановы.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

адва́дзіць, ‑ваджу, ‑вадзіш, ‑вадзіць; зак., каго.

Прымусіць перастаць што‑н. рабіць, адвыкнуць ад чаго‑н. Значыць, гэты чалавек шкодны і небяспечны. Трэба назаўсёды адвадзіць.. [браканьера] ад чорнай справы. Кірэенка. // Адвучыць хадзіць куды‑н., мець зносіны з кім‑н. Васіль увесь ажно пыхаў ад прагнага хацення чым барзджэй сустрэць Рыгора з Зосяю і раз назаўсёды адводзіць яго ад яе. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)